29 Νοε 2013

Το τεύχος της βδομάδας 29/11 – 6/12 2013


Περιεχόμενα του τεύχους της βδομάδας 29/11 – 6/12 2013

ΤΟΠΙΚΑ
Η φανερή γοητεία της Αδράνειας http://2ha-cy.blogspot.com/2013/11/blog-post_7832.html

Ανοίγοντας την πόρτα στη βαθιά εικόνα της εξάρτησης της οικονομίας από τα συμφέροντα των «μερικών»: οι «20 πελάτες που χρωστούν 6 δις», ένας αρχιεπίσκοπος που κάνει μπίζνες με τα ιερά, και η δυσφορία που μεγαλώνει, καθώς οι τράπεζες πιέζουν http://2ha-cy.blogspot.com/2013/11/20-6.html

Ανακωχή ή συνέχεια του υπόγειου πολέμου ενάντια στον Διοικητή της Κεντρικής; Οι ενδιαφέρουσες πρακτικές του κ. Κωνσταντίνου, ο οποίος τυχαίνει να αλλάζει θέσεις αναλόγως αύξησης απολαβών, http://2ha-cy.blogspot.com/2013/11/blog-post_9924.html

Η απόπειρα «κατασκευής γνώμης» για τις ιδιωτικοποιήσεις  των ημικρατικών και οι υπόγειες αμφιβολίες για τον επίσημο λόγο των πρωτοσέλιδων: Όταν η αμφιβολία για τα στημένα πρωτοσέλιδα φτάνει και στις εσωτερικές σελίδες των ΜΜΕ, http://2ha-cy.blogspot.com/2013/11/blog-post_3845.html

Η έγκριση της παρέκκλισης στη Λίμνη έγινε μέσα από διαδικασία διαπλοκής και σύγκρουσης συμφερόντων;  http://2ha-cy.blogspot.com/2013/11/blog-post_4353.html


ΔΙΕΘΝΗ
Η γεωπολιτική της Ευρωασίας και η δυναμική επανεμφάνιση του ρωσικού πόλου: Η άρνηση της Ουκρανίας στη σκιά του ιρανικού deal, http://2ha-cy.blogspot.com/2013/11/deal_29.html

Η ρευστότητα στη Μέση Ανατολή και η αδυναμία ύπαρξης ηγεμόνα: Το Ιράν ως περιφερειακή δύναμη, το ρωσικό φλερτ των Αιγυπτίων, ο Τούρκικος πόλος, και η ένταση στη βόρεια Αφρική, http://2ha-cy.blogspot.com/2013/11/blog-post_6241.html

  
ΚΙΝΗΜΑΤΑ
Όταν μερικοί φαίνεται να έχουν χάσει την αίσθηση του χρόνου: δημόσιος ξυλοδαρμός ατόμου με λάθος look, γιατί διερωτήθηκε για την επιλεκτική έρευνα, http://2ha-cy.blogspot.com/2013/11/look.html

Κίνημα Ενάντια στις Εκποιήσεις, http://2ha-cy.blogspot.com/2013/11/blog-post_9934.html

Κινητοποιήσεις και εκδηλώσεις. 14 Δεκεμβρίου: Μια πρώτη απόπειρα σύγκλισης αντιστάσεων, άλλες κινητοποιήσεις http://2ha-cy.blogspot.com/2013/11/blog-post_6722.html




Η φανερή γοητεία της Αδράνειας






Ο ήχος της τηλεόρασης ήταν στο ελάχιστο, ο θόρυβος από τον κόσμο που έτρωγε το εθνικό μας φαγητό στο σουβλατζίδικο ( το σουβλιτζίδικο μου το βγάζει κόκκινο ο αυτόματος διορθωτής) ήταν δυνατός. Ξαφνικά βλέπω ένα υπότιτλο κάτω από τον ομιλητή:

 ΚΕΒΕ - Εκστρατεία για τα οικονομικά οφέλη της λύσης. 

Ξανακοιτάζω, βάζω τα γυαλιά μου, ξανακοιτάζω:
ΚΕΒΕ - Εκστρατεία για τα οικονομικά οφέλη της λύσης.
Μήπως μιλούσαν για καμιά εκστρατεία του ΚΕΒΕ σε άλλη χώρα; Τι λύση, ποια λύση, τι εννοούν
Επιστρέφοντας είδα στο Σίγμα νιους ότι πρόκειται για μια εκστρατεία του ΚΕΒΕ σε συνεργασία με το τουρκοκυπριακό εμπορικό επιμελητήριο.

Φρίκη, όταν σκεφτεί κανείς τα αστρονομικά ποσά που ξόδεψαν οι έχοντες και κατέχοντες στην καμπάνια του Όχι το 2004. Αλλά τότε ήθελαν να είναι οι άρχοντες της διαχείρισης της οικονομικής φούσκας των ακινήτων, του χρηματιστηρίου και των χρεογράφων. ¨Ήθελαν να είναι οι μόνοι διακινητές μαύρου χρήματος. Ακόμα και χθες μαζί με την είδηση για την καμπάνια για τη λύση, έτρεχε και μια άλλη είδηση που έφερε την Ρωσία έτοιμη να ξαναβάλει τη χώρα μας στη μαύρη της λίστα των φορολογικών παραδείσων διότι αρνείται να δώσει στοιχεία για τη διακίνηση ρωσικών κεφαλαίων. Κεφαλαίων δηλαδή που διαφεύγουν από τη φορολογία εις βάρος του ρωσικού λαού. Τώρα συνειδητοποιούμε και μείς εδώ ότι οι μεγάλοι μας κεφαλαιοκράτες έχουν αφήσει στην Κύπρο μόνο τις ζημιές τους ενώ περιφέρουν  τα κέρδη τους στους διάφορους άλλους φορολογικούς παραδείσους του πλανήτη.
«Μεταξύ άλλων, ανέφερε ο Πρόεδρος του ΚΕΒΕ, η επίλυση του Κυπριακού θα δημιουργήσει συνθήκες ασφάλειας και σταθερότητας και η Κύπρος θα αποτελεί πλέον αναμφισβήτητα το πιο σταθερό μέρος στη νευραλγική περιοχή στην οποία βρίσκεται. Αυτό θα έχει σαν συνέπεια την προσέλκυση μεγάλων ξένων επενδύσεων, την προσέγγιση ανεξερεύνητων μέχρι τώρα αγορών και την τόνωση τομέων που τώρα βρίσκονται σε ύφεση. Τα οφέλη δε για την απασχόληση και τη δραστική μείωση της ανεργίας αλλά και την μετανάστευση των νέων θα είναι τεράστια»

Συμπεράσματα τα εξής: γκάζια και πετρέλαια άντε και η ανοικοδόμηση του Βαρωσιού. (είναι όμως και προς σημείωση και… οι ανεξερεύνητες αγορές που ασκούν αυτή την μυστηριώδη γοητεία στους ασυγκράτητους πιονιέρους της κυπριακής επιχειρηματικότητας).
Το κατάλαβε και ο Άριστος Μιχαηλίδης πριν λίγες μέρες όταν άκουσε τις συμβουλές του Αμερικανού πρέσβη ο οποίος σε τηλεγραφική σύνοψη είπε ότι τα πετρέλαια… επιθυμούν σταθερότητα και ότι για να επωφεληθούν οι Κύπριοι πρέπει να λύσουν το Κυπριακό. Ο οξύνους αρχισυντάκτης κάλεσε τον Κύπριο πρόεδρο να προσέξει καλά τις συγκεκριμένες δηλώσεις  του Αμερικανού διπλωμάτη. Αλλά δεν έδωσε άλλο περιεχόμενο στην έκκληση του.

The Commission stands behind you…
Στο ίδιο δελτίο ειδήσεων εύχαρις έως και κατενθουσιασμένος παρουσιάστηκε ο Χρίστος Στυλιανίδης. Για το Βαρώσι δεν είχε νέα είχε όμως τη στήριξη Μπαρόζο για το κοινό ανακοινωθέν ο οποίος είπε ότι πάντα ενδιαφέρεται ( η Κομισιόν ) για το Κυπριακό και όταν… προχωρήσουν οι συνομιλίες  ( δηλαδή βρέστε το κοινό ανακοινωθέν χωρίς εμάς ) θα συμμετέχουμε από πιο κοντά. The Commission stands behind you Το ενδιαφέρον όμως είναι ότι σε παρατήρηση δημοσιογράφου αν θα περιμένουμε να βρεθεί ανακοινωθέν και μετά να συνομιλήσουμε, πιθανόν να μην το κάνουμε ποτέ, ο κ Στυλιανίδης απήντησε ότι… συνομιλίες γίνονται ήδη.
Υπάρχουν τούμπες γοητευτικές που εκτελούνται στα ψηλά σχοινιά του τσίρκου με τη συνοδεία ορχηστρικής μουσικής και εμπεριέχουν και την αγωνία ενός κινδύνου που παραμονεύει. Υπάρχουν και οι τούμπες του παλιάτσου που προκαλούν γέλιο αλλά και κάποια θλίψη και συνοδεύονται από τον ήχο κατσαρολιών. Εμείς θεωρούμε ότι η τούμπα Αναστασιάδη με τον Έρογλου την περασμένη Δευτέρα ήταν χαριτωμένη. 

Τελικά οι πρώτες πληροφορίες  όταν γραφόταν το περασμένο δελτίο  αναφέρονταν σε πρωτοβουλία Έρογλου. Όντως τηλεφώνησε πρώτος ο Έρογλου για να δώσει τα συλλυπητήρια του για το θάνατο του κ Κληρίδη αλλά είναι ο κ Αναστασιάδης που σαν έτοιμος από καιρό προκάλεσε την άτυπη συνάντηση ( χωρίς μάρτυρες από τα Ηνωμένα Έθνη για να μην καταγραφεί καμιά κακία πάλι από τον Αυστραλό που δοκιμάζει τις αντοχές του …πολιτικού συστήματος). Απογοητευμένος πήρε μαζί του τον «θυμό» του και τον πήρε στον κ Μπαρόζο. Αυτός ο πονηρός ό Έρογλου του έδωσε δύο θέσεις. Η μια ήταν συνομιλίες χωρίς όρους και η άλλη συνομιλίες στη βάση ενός μαξιμαλιστικού κοινού ανακοινωθέντος. Πονηρή ερώτηση στο ιντερνέτ: δεν μας είπαν ποιες ήταν οι προτάσεις Αναστασιάδη.

Συνοπτικά μπορούμε να πούμε ότι η τούμπα Αναστασιάδη έδωσε την ευκαιρία στα μίντια να τον παρουσιάσουν σαν ένα ηγέτη αίλουρο που τινάζεται την κατάλληλη στιγμή, ξεχνώντας ταυτόχρονα όλα μαζί ότι εξαρτούσε την συνάντηση με τον Έρογλου από την εκ των προτέρων υπογραφή κοινού ανακοινωθέντος. Στη συνέχεια προέβαλαν το πόσο αποφασιστικός και σκληρός μπορεί να είναι όταν χρειάζεται. Όταν επίκεινται για παράδειγμα εκλογές στο ΔΗΚΟ ή όταν πρόκειται να ανοίξει ακόμα μια φορά μια πόρτα ήδη ανοιχτή στην Κομισιόν. 

Η φανερή γοητεία της Αδράνειας

Ο Γιαννάκης Μάτσης ξαναεμφανίστηκε, μετά από πολύ καιρό, στο δημόσιο χώρο. Ήταν απλώς μία εμφάνιση στην Ελίτα. Τυχαία ανοίξαμε την τηλεόραση την ώρα που ο κ. Μάτσης δήλωνε κατηγορηματικά ότι το Εθνικό Συμβούλιο είναι ένα σώμα που προσφέρει απλώς την δυνατότητα στον εκάστοτε πρόεδρο να μην αναλαμβάνει τις ευθύνες επίλυσης του Κυπριακού που του αναλογούν. Φυσικά, η γενίκευση αυτή τείνει να βάλει στην ίδια θέση όλους τους προέδρους, οι οποίοι διαφέρουν μεταξύ τους, στον ένα ή τον άλλο βαθμό. Όμως, από την άλλη, αν αναλογιστούμε το ρόλο του Εθνικού Συμβουλίου όλες αυτές τις δεκαετίες «μη επίλυσης» του Κυπριακού, δεν μπορεί παρά να δούμε ότι υπάρχει πάντα μία πλευρά «εσωτερικού θεάτρου» που έδινε την εντύπωση ότι κάτι γίνεται για το Κυπριακό στις εκατοντάδες κρίσιμες, λεγόμενες, συνεδρίες του, ενώ φυσικά το ζήτημα ήταν αμετακίνητο ή η ό,ποια κίνηση του προέκυπτε από την αλλαγή του περιφερειακού και διεθνούς πλαισίου (πτώση Σοβιετικής Ένωσης , ένταξη στην Ε.Ε, υδρογονάνθρακες κλπ). Δεν βλάπτει να θυμηθούμε το τελετουργικό των δηλώσεων κατά την έξοδο από τις συνεδρίες του Συμβουλίου, με σειρά κατά κανόνα αντίστροφη του μεγέθους του κάθε κόμματος και τις αντιτιθέμενες δηλώσεις, που δημιουργούσαν φοβερά δημοσιογραφικά σασπένς στις ζωντανές μεταδόσεις. Ταυτόχρονα, είχαμε πάντα και τις λεγόμενες επιλεκτικές διαρροές και τις «πισώπλατες μαχαιριές», τα υπονοούμενα, τα «δεν θέλω να πω τίποτε περισσότερο», τα «και ο νοών νοείτο» και ούτω καθ’ εξής … Οι «πατάτες οι αντιναχτές», θα μπορούσαν να κάνουν μια ιστορική αναδρομή στις …κρίσιμες συνεδρίες, επιστρατεύοντας παλιούς ηθοποιούς, που μιμούνται τέλεια τους ιστορικούς ηγέτες. Όπως συχνά συμβαίνει, στις μεγάλες τραγωδίες υπάρχει συχνά και μια παράλληλη κωμική πλευρά. Γι’ αυτό και χρησιμοποιούνται όροι όπως κωμική τραγωδία ή τραγική κωμωδία.
Η χρήση παρελθοντικού χρόνου έγινε για να δώσουμε έμφαση στις δεκαετίες της ύπαρξης του Εθνικού Συμβουλίου, αλλά τα ίδια ισχύουν και τώρα και μάλιστα, όπως θα στηρίξουμε πάρα κάτω το κακό επιδεινώνεται. 
 
Είναι πάντως αξιοπρόσεκτο το γεγονός ότι στα διάφορά συμβούλια των διαφόρων οργανισμών, η κυβερνητική προπαγάνδα θέλει δήθεν να ξεφύγει από την κομματοκρατία και να τοποθετεί τους άξιους και κατάλληλους, οι οποίοι ξαφνικά δεν μπορεί να προέρχονται από τα κόμματα, ενώ στο Κυπριακό θέλει ομάδες, που είναι πολύ δύσκολο να παράγουν οτιδήποτε το συλλογικό.


Αναφερόμαστε στις διάφορες επιτροπές εργασίας που συγκροτήθηκαν για να στηρίξουν τις συνομιλίες στους διάφορους τομείς. Συμμετέχουν άτομα απ’ όλους τους κομματικούς χώρους και μερικοί ανεξάρτητοι και τεχνοκράτες. Πρόκειται για μια μικρογραφία του πολιτικού συστήματος, στην οποία γίνονται όλοι συνένοχοι για το καλό και το κακό. Σε κάθε ομάδα υπάρχει ένας αχταρμάς θέσεων και αντιλήψεων. Η δυναμική της αδράνειας, που χαρακτηρίζει το Εθνικό Συμβούλιο λόγω των αντιθέσεων που λειτουργούν αδρανοποιητικά, μεταφέρεται και διακλαδώνεται στις επιτροπές. Φυσικά, μπορεί να αντιτείνει κάποιος είναι και ένας τρόπος εξουδετέρωσής του, καθώς δεν θα μπορούν να συμφωνήσουν στη μία συμβουλή και κατά κάποιον τρόπο θα αλληλοεξουδετερώνονται. Είναι, πάντως, αξιοπρόσεκτο το γεγονός ότι στα διάφορά συμβούλια των διαφόρων οργανισμών, η κυβερνητική προπαγάνδα θέλει δήθεν να ξεφύγει από την κομματοκρατία και να τοποθετεί τους άξιους και κατάλληλους, οι οποίοι ξαφνικά δεν μπορεί να προέρχονται από τα κόμματα, ενώ στο Κυπριακό θελει ομάδες που είναι πολύ δύσκολο να παράγουν οτιδήποτε το συλλογικό.


Ανοίγοντας την πόρτα στη βαθιά εικόνα της εξάρτησης της οικονομίας από τα συμφέροντα των «μερικών»: οι «20 πελάτες που χρωστούν 6 δις», ένας αρχιεπίσκοπος που κάνει μπίζνες με τα ιερά, και η δυσφορία που μεγαλώνει, καθώς οι τράπεζες πιέζουν..



Όταν κυκλοφορεί κάποιος σε δημόσιους χώρους, η πιθανότητα να διασταυρωθεί με θέματα που αφορούν την οικονομία είναι πια δεδομένη. Η πρόσφατη τάση ωστόσο φαίνεται να εστιάζει όλο και περισσότερο στους «λίγους», που φαίνεται να είχαν ευνοηθεί. Οι συζητήσεις[1] λ.χ. στο ίντερετ για τις επιχειρήσεις του κ. Σιακόλα είναι απλώς ένα δείγμα – ενώ ο μέχρι πριν λίγο καιρό ο κ. Σιακόλας ήταν υπεράνω, και ο ίδιος κρατούσε συνήθως συναινετικούς τόνους - είχε δηλώσει λ.χ. ότι ήταν απόλυτα λογικό να πληρώνουν περισσότερο φόρο οι πλούσιοι - ξαφνικά η εστίαση πάνω του είναι αισθητή. Είναι μέρος μια ευρύτερης τάσης, που ξεπερνά την κυβερνητική εκστρατεία – που όπως αναμενόταν διέρρευσε κάτι αρνητικό για τους ημικρατικούς για να μετατοπίσει την έμφαση.
Η κριτική, όμως, έχει φτάσει και σε μερίδα των ΜΜΕ. Τον κεντρικό ρόλο την περασμένη Κυριακή είχαν ο Πολίτης και η Καθημερινή: ο μεν πρώτος δημοσίευσε αποσπάσματα της λίστας για τους μεγάλο-οφειλέτες της τράπεζας Κύπρου, ενώ η Καθημερινή είχε μια αποκαλυπτική έρευνα για τις ημέρες και τα έργα του αρχιεπισκόπου, όταν ήταν ηγούμενος της μονής Αγίου Νεοφύτου. Και ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι, φαίνεται να είχε από τότε ιδιαίτερες σχέσεις με τους ντιβέλοπερς, που είναι μια κύρια ομάδα των μεγάλο-οφειλετών. Και το σκηνικό ενισχύθηκε την Τρίτη, όταν ο κ. Χούρικαν, της Τράπεζας Κύπρου, δήλωσε και επίσημα, στην ανακοίνωση ζημιών της τράπεζας, ότι «20 πελάτες οφείλουν 6 δις».
 Για να γίνει κατανοητό το μέγεθος: αρχικά, την άνοιξη του 2012, η Λαϊκή Τράπεζα είχε ζητήσει 1.8 δις και μετά στο τέλος Ιουνίου, η Τράπεζα Κύπρου, ζήτησε μισό δις. Ακολούθως, στις συζητήσεις με την τρόικα, το όλο πακέτο για τις τράπεζες ανέβηκε στα 10 δις – και τελικά, τα 7 δις αντλήθηκαν από το κούρεμα στη Λαϊκή και την Τράπεζα Κύπρου. Δηλαδή, το βασικό ποσό που ήθελαν οι 2 τράπεζες, οι οποίες ενοποιήθηκαν, 7 δις, είναι ανάλογο του ποσού που δάνεισαν στους «20 πελάτες», 6 δις. Φυσικά, το να δανείζει μια τράπεζα είναι μέρος της δουλειάς της. Όταν, όμως, μια τράπεζα επεκτείνεται στις φούσκες - όπως του 2006 - και μετά δεν κάνει κινήσεις για να διασφαλίσει ποσά ανακεφαλαιοποίησης, διασποράς κινδύνων, και περιορισμού - οι 2 τράπεζες αντίθετα αναλώθηκαν μετά το 2007 σε εξωτερική επέκταση μετά την κυπριακή φούσκα ακινήτων - τότε, αναπόφευκτα, φτάνει μια οικονομία να εξαρτάται πλήρως από μερικές οικογένειες και άτομα.
Το ταξικό στοιχείο είναι αμείλικτο: σε μια χώρα με εθνικό εισόδημα 17-18 δις μερικές οικογένειες και επιχειρήσεις έχουν δάνεια - από τις καταθέσεις των υπολοίπων - που αντιστοιχούν σχεδόν στο ένα τρίτο - ή έστω το ένα τέταρτο, αν αφαιρέσουμε μερικές επιχειρήσεις - του εθνικού εισοδήματος. Και όταν αυτό κυκλοφορεί δημόσια, σε μια εποχή που οι τράπεζες πιέζουν πια τους μικρό-οφειλέτες, των οποίων κινδυνεύει το σπίτι, η δυσφορία είναι αναπόφευκτη.

Η Τεκμηρίωση της τελευταίας παραπλάνησης της κοινωνίας από την Τράπεζα Κύπρου τον Ιούνιο του 2012: η απόφαση της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς
Σε αυτό το κλίμα, η απόφαση της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς να τιμωρήσει παλιά στελέχη της Τράπεζας Κύπρου, ανάμεσα τους και ο άλλος μεγάλο-οφειλέτης ο κ. Αριστοδήμου, εκφράζει και το κλίμα όσον αφορά στη διερεύνηση του τί έγινε και έφτασε η οικονομία σε αυτήν την εξάρτηση. Διότι η καταδίκη αφορούσε την υπόθεση-κλειδί για την κάθοδο της τρόικα: δηλαδή το πώς η Τράπεζα Κύπρου οδήγησε την Κύπρο στο Μηχανισμό Στήριξης, όταν ήρθε την τελευταία στιγμή, πριν την λήξη της  ημερομηνίας για την ανακεφαλαιοποίηση, τον Ιούνιο για να ζητήσει στήριξη από το κράτος:

Το ταξικό στοιχείο είναι αμείλικτο: σε μια χώρα με εθνικό εισόδημα 17-18 δις μερικές οικογένειες και επιχειρήσεις έχουν δάνεια 6 δις - από τις καταθέσεις των υπολοίπων - που αντιστοιχούν στο ένα τρίτο, ή έστω στο ένα τέταρτο… του εθνικού εισοδήματος. Και όταν αυτό κυκλοφορεί δημόσια σε μια εποχή, που οι τράπεζες πιέζουν πια τους μικρό-οφειλέτες, των οποίων κινδυνεύει το σπίτι, η δυσφορία είναι αναπόφευκτη.
«Όπως ανακοίνωσε χθες σε συνεδρία της επιτροπής αρι. 11 Νοεμβρίου επέβαλε διοικητικό πρόστιμο 70,000 ευρω στην τράπεζα Κύπρου διότι στις 15 Ιουνίου του 2012 παραβίασε το άρθρο 11(1) (α) του Ν.116(Ι) 2005, αφού κατά τη συγκεκριμένη ημερομηνία δεν δημοσιοποίησε την εμπιστευτική πληροφορία ότι, οι κεφαλαιακές ανάγκες για κάλυψη των απαιτήσεων της Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών (ΕΑΤ) αυξήθηκαν από 200 εκατ. ευρώ περίπου σε 400 εκατ. περίπου με το ενδεχόμενο περαιτέρω αύξησης λόγω ενδεχόμενων επιπρόσθετων προβλέψεων. Στον καθορισμό του ύψους του διοικητικού προστίμου,  η επιτροπή έλαβε μεταξύ άλλων.. την ανάγκη για ανακοίνωση κάθε εμπιστευτικής πληροφορίας που αφορά τον έκδοτη, η έγκαιρη πληροφόρηση είναι συντελεστής θεμελιώδους σημασίας για την προστασία του επενδυτή και ότι το επενδυτικό κοινό, όχι μόνο δεν είχε τύχει της κατάλληλης πληροφόρησης αναφορικά με τις πραγματικές κεφαλαιακές ανάγκες της εταιρείας αλλά γνώριζε μόνο για τα 200 εκτ.»  Φιλελεύθερος, 28/11/2013, σελ. 9.
Και αυτή η παραπλανητική πληροφόρηση αφορούσε και στο ευρύτερο κοινό, το οποίο ήταν πια δέσμιο της τράπεζας – αφού η αποτυχία στην επαρκή ανακεφαλαιοποίηση οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια στο Μηχανισμό Στήριξης. Ήταν λες και οι ιθύνοντες της τράπεζας συνειδητά οδήγησαν την πολιτική ηγεσία σε μια ντε φάκτο προσφυγή στο μνημόνιο, αφού η καθυστερημένη διαρροή οδήγησε στην υποτίμηση από τους Fitch και την ντε φάκτο προσφυγή για να μπορεί να πάρει ρευστότητα η χώρα από την ΕΚΤ.  Και στο χρόνο που απέμενε, δεν μπορούσε να γίνει οτιδήποτε άλλο. Αυτή η περισσότερο πολιτική διάσταση, όχι μόνο δεν συζητήθηκε ακόμα, αλλά μέχρι και η τεκμηριωμένη παραβίαση της πληροφόρησης του κοινού, λογοκρίθηκε για αρκετό διάστημα μετά, από ότι διέρρευσε, από παρεμβολές της νομικής υπηρεσίας της τράπεζας.

Ανακωχή με το Χούρικαν και εστίαση του Πολίτη της Κυριακής στα δάνεια των μεγάλο-οφειλετών



Ο Πολίτης της Κυριακής έκανε μια ενδιαφέρουσα κίνηση – από την μια πρόβαλε το πώς μια μερίδα του κεφαλαίου είχε ευνοϊκή μεταχείριση από την Τράπεζα Κύπρου, και όχι μόνο ευθύνεται για τη διόγκωση της φούσκας - αρχικά των ακίνητων και μετά των εσωτερικών δανείων των μεγάλο-οφειλετών - αλλά και απειλεί σήμερα ολόκληρη την οικονομία – αφού τα χρέη τους είναι το ένα τρίτο του εθνικού εισοδήματος και αν επιχειρηθεί και πάλι συγκάλυψη, μπορεί να βρεθεί η κοινωνία και πάλι να πληρώνει. Αυτή η κίνηση έγινε και με ένα έντονο πρωτοσέλιδο, αλλά και με ένα ενδιαφέρον κείμενο του κ. Διονυσίου, όπου έθετε το πρόβλημα στο ιστορικό φόντο από τη φούσκα των ακινήτων στην κρίση του 2012 με την υπερέκταση των τραπεζών στο εξωτερικό και την ελλιπή κεφαλαιοποίηση. Αυτά τα στοιχεία είχαν εν μέρει συζητηθεί και το καλοκαίρι αποσπασματικά – και είχαμε δημοσιεύσει και ανάλογα στοιχεία τον περασμένο μήνα σε σχέση με τις επιθέσεις ενάντια στον κ. Δημητριάδη. Ο κ. Διονυσίου προχωρεί από την ιστορική καταγραφή της διαπλοκής, στην παρατήρηση ότι σήμερα μερικές από τις υστερίες των προηγούμενων μηνών - λ.χ. εναντίον του διοικητή - είχαν ακριβώς στόχο τη συγκάλυψη των υποχρεώσεων των μεγάλο-οφειλετών. Όπως άλλωστε έγινε με το ναυάγιο της ιδέας για διαχωρισμό της τράπεζας σε κτηματική και εμπορική. Και έτσι, τα δάνεια των μεγάλο-οφειλετών έμειναν  μαζί με αυτά του μικρομεσαίου κοινού.

«Το έγγραφο αυτό της Τράπεζας Κύπρου στην πραγματικότητα αποτελεί κόλαφο κατά των προηγούμενων συμβουλίων της τράπεζας τα οποία, όπως εμφαίνεται, συμπεριφέρονταν εντελώς επιπόλαια με τα χρήματα των καταθετών, προσφέροντας προβληματικά δάνεια τα οποία με βάση το ιστορικό των επιχειρήσεων έπρεπε να είχαν διακοπεί τουλάχιστον από το 2009…
Με λίγα λόγια, η πίεση η οποία αρχικά ασκήθηκε επί της Κεντρικής Τράπεζας που λειτουργούσε ως αρχή εξυγίανσης της Τράπεζας Κύπρου, τώρα μεταφέρεται εντός της τράπεζας, με την πλειονότητα της πολιτικής ηγεσίας της χώρας να βρίσκεται σε ολόπλευρη σύγκρουση με την Κεντρική Τράπεζα και τα νέα συμβούλια των τραπεζών τα οποία προσπαθούν να εξορθολογισουν την λειτουργία των συγκροτημάτων τους…»

Ουσιαστικά, ο κ. Διονυσίου εισηγείται ότι υπάρχει σχέδιο επίθεσης των «επιχειρηματιών ανάπτυξης γης, οι οποίοι δεν διαθέτουν ρευστότητα και ως εκ τούτου κινδυνεύουν. Η μερίδα αυτή επιχειρεί να αντιδράσει πολιτικά χρησιμοποιώντας είτε το προεδρικό, είτε τα κόμματα..». Σε αυτήν την ερμηνεία εντάσσονται και οι επιθέσεις εναντίον του κ. Χούρικαν. Βέβαια, η δημόσια απαίτηση για επεξήγηση της θέσης του κ.Χούρικαν ήρθε - όσον αφορά στον τύπο - από τη Καθημερινή, η οποία δύσκολα μπορεί να πει κάποιος ότι εκφράζει τους ντιβέλοπερς. Και διότι υπάρχει ζήτημα. Αλλά και η Καθημερινή στα σχόλια της φάνηκε να κηρύσσει ανακωχή με τον κ. Χασάπη, και με τον κ. Χούρικαν, μετά τη διαρροή και το σχόλιο του sms από το Φιλελεύθερο. Η γενικότερη εικόνα δείχνει ότι είναι ενδεχόμενο στελέχη του νέου συμβουλίου να απευθύνθηκαν στις φιλελεύθερες εφημερίδες και τις διαβεβαίωσαν ότι το νέο Δ.Σ. θα προωθήσει την εξυγίανση - εξορθολογισμό. Και για την ώρα, αυτήν την εικόνα προώθησε και ο κ. Χουριγκαν, όταν ανακοινώθηκαν οι ζημιές της Τράπεζας Κύπρου – αναφέρθηκε στις 20 επιχειρήσεις που χρωστούν 6 δις και ότι το μεγάλο πρόβλημα είναι όντως οι μεγάλο-οφειλέτες. Τώρα, αν η υπόσχεση ότι θα ασκήσει πίεση, ήταν ελιγμός ή πραγματική πρόθεση θα φανεί.

Πάντως, σύμφωνα με τον Πολίτη, η πίεση που ασκεί η τράπεζα σε μεγάλο-οφειλέτες «ανάγκασε μεγάλη μερίδα επιχειρηματιών να αρχίσουν να μεταφέρουν από το εξωτερικό καταθέσεις για να σώσουν τις επιχειρήσεις τους.»
Είναι μια ενδιαφέρουσα στατιστική πληροφορία, αλλά με σαφείς προεκτάσεις – μια μερίδα των μεγαλοεπιχειρηματιών με χρέη στις τράπεζες, έβγαλε και τα κεφάλαια της εκτός Κύπρου για να μην φορολογείται, και μας άφησαν τα χρέη.
Είναι σε αυτό το πλαίσιο, που η εστίαση στη βδομάδα που πέρασε επικεντρώθηκε σε τρεις εταιρείες με τις μεγαλύτερες όφειλες – Αρίστο, Λεπτός, Σιακόλας. Οι δυο πρώτοι είχαν και σχέσεις με Δ.Σ., που σε μια χώρα με παραδόσεις ενάντια στη σύγκρουση συμφερόντων θα θεωρούνταν αυτονόητα ως  διαπλοκή. Ο δε κ. Σιακόλας φαίνεται να κατηγορείται για δίκτυο και πρακτικές που του εξασφαλίζουν χαλαρώσεις στις επενδύσεις του.
«Και κάθε τί το ιερό εξαϋλώνεται»: πώς ο αρχιεπίσκοπος πούλησε και τον ιερό χώρο του Άγιου Νεόφυτου και το νερό από όπου έβγαινε το αγίασμα. Ή πώς η σχέση του νυν αρχιεπίσκοπου με μερικούς ντιβέλοπερ πάει πίσω στο χρόνο


Η Καθημερινή είχε αναφορά σε ένα σκάνδαλο, που αφορουσε τα πρώτα βήματα του νυν αρχιεπίσκοπου σαν ηγούμενου της Μονης του άγιου Νεόφυτου. Φαίνεται ότι από τότε εξέφρασε την εμπορική πτέρυγα της εκκλησίας. Και από τότε, φαίνεται να έφτιαξε τις σχέσεις του με ντιβέλοπερς. Από τότε, συνεργάστηκε λ.χ. με τους Λεπτό, Ράφτη, Κωνσταντίνου και άλλους. Οι πωλήσεις γης της Μονής με τη μορφή οικοπέδων, φαίνεται να γινόταν με ευνοϊκούς όρους για τους ντιβέλοπερς με παραχώρηση επιπρόσθετης γης για δρόμους, πλατείες αλλά και δωρεάν παροχή νερού – και σύμφωνα με την εφημερίδα τα λογιστικα αρχεία για αρκετές από εκείνες τις πράξεις δεν υπάρχουν - υπάρχουν φήμες ότι ιδιωτικά ο αρχιεπίσκοπος καυχιόταν ότι τα έκαψε - ενώ σε άλλα έγγραφα υπάρχουν ελλιπή στοιχεία.
Ουσιαστικά, ο αρχιεπίσκοπος ξεκίνησε από τότε ως μέλλον ντιβέλοπερ.
Το πιο ενδιαφέρον και ίσως γραφικό είναι το τί απέγιναν ακόμα και τα ιστορικά σύμβολα της Μονής – Η Εγκλείστρα του Α. Νεοφύτου και το νερό από όπου αναδύεται το αγίασμα – το κατ εξοχην συμβολο της λαϊκής-θρησκευτικής παράδοσης.
«Στο πωλητήριο έγγραφο με ημερομηνία 8/1/1978 που ο κ. Χρυσόστομος συνήψε με την "Αρμονία" του κ. Μ. Λεπτού περιλαμβανόταν και τμήμα της εγκλείστρας του αγίου Νεοφύτου!»
Η πώληση έγινε αντιληπτή από τον επόμενο ηγούμενο, ο οποίος κατάφερε μετά από έντονα διαβήματα και παρέμβαση του Τμήματος Αρχαιοτήτων να επιστρέφει ο χώρος της Εγκλείστρας και γύρω από αυτήν, με ανταλλαγή άλλου τεμαχίου γης. Επιπλέον, όμως, ο χουβαρντάς νυν αρχιεπίσκοπος παραχώρησε και νερό.
«Σε περίπτωση που οι διατρήσεις δεν ήταν επιτυχείς, η Μόνη είχε την υποχρέωση να παραχωρεί 20 τόνους νερό ημερησίως στην εταιρεία. Μια διάτρηση έγινε σε σημείο πάνω από το αγίασμα του Άγιου Νεόφυτου. Ως αποτέλεσμα της άντλησης μεγάλων ποσοστών νερού, η πηγή του αγιάσματος στέρεψε.»




[1] Βλ. την αξιοσημείωτη έρευνα της ιστοσελίδας 24H, στην οποιαία γίνεται παραπομπή στο επόμενο κείμενο για το σκάνδαλο της επένδυσης στη Λίμνη. 

Ανακωχή ή συνέχεια του υπόγειου πολέμου ενάντια στον Διοικητή της Κεντρικής; Οι ενδιαφέρουσες πρακτικές του κ. Κωνσταντίνου, ο οποίος τυχαίνει να αλλάζει θέσεις αναλόγως αύξησης απολαβών


 (είναι καιρός να πάρει αποστάσεις από το «βοηθό» ο κ. Κληρίδης;)


Οι επιλεκτικές διαρροές που κατασκευάζουν θεάματα και υστεριες: από την Κεντρική στη Γενική Εισαγγελία
Όταν ξεκίνησε να γράφεται αυτή ανάγνωση των πρόσφατων δεδομένων, υπήρχε όντως η απορία μέχρι πότε θα συμβάδιζε ο κ. Κληρίδης με τη συμπεριφορά του κ. Ρ. Ερωτοκρίτου. Αν και η διαφωνία, η οποία δημοσιοποιήθηκε την Πέμπτη 28/11, αφορούσε σε μια διαμάχη για μια ρωσική εταιρεία, η  δυσφορία, την οποία εξέφρασε και δημόσια ο κ. Κληρίδης, για τις διαρροές στοιχείων - ενδεχομένως και από την εισαγγελία όπως φαίνεται στην ανακοινωση του στις 28/11 - επαναφέρει στην επικαιρότητα ένα ευρύτερο πρόβλημα, το οποίο εμφανίστηκε έντονα και γύρω από την Κεντρική Τράπεζα. Οι επιθέσεις εναντίον του κ.Δημητριάδη, πέρα από τα συμφέροντα, τα οποία τις οργάνωναν, φαίνεται να είχαν επίσης ένα είδος συντονισμού και επιλεγμένων διαρροών με στόχο την κατασκευή θεαμάτων. Και η στάση του κ. Ερωτοκρίτου στην όλη υπόθεση ήταν επίσης πολλαπλά αμφιλεγόμενη για να χρησιμοποιήσουμε ένα ήπιο όρο. Ουσιαστικά, αντί να προσπαθήσει να εφαρμόσει την νομοθεσία, λειτουργούσε ως δικηγόρος μερικών, και φάνηκε να διαρρέει στοιχεία για να κατασκευάζει θεάματα μέσω των ΜΜΕ.
Την Πέμπτη, επίσης, ο κ. Α. Μιχαηλίδης, ο οποίος συμμετείχε ενεργά στην κατασκευή της υστερίας ενάντια στον κ. Δημητριάδη, παραιτήθηκε εκφράζοντας διαφωνίες με το διοικητή. Βέβαια, ξέχασε να πει πολλά ο κ. Μιχαηλίδης. Αναφέρθηκε στην επιστολή του, την οποία η γνωμάτευση του κ. Μαρκίδη τη βρηκε, από ότι φαίνεται, ότι παραβίαζε το «εμπιστευτικό απόρρητο». Με μια ενδιαφέρουσα «σύμπτωση», λοιπόν, τα δυο θέματα – των διαρροών από την Κεντρική και τη Γενική Εισαγγελία συνέπεσαν.  Μπορεί και να μην ήταν τυχαίο...
Η νέα αποκάλυψη του Πολίτη για τον κ. Κωνσταντίνου
Αλλά πέρα από την αμφιλεγόμενη στάση του κ. Ερωτοκρίτου, η προσπάθεια πίεσης ή εκφοβισμού του διοικητή, επαναφέρει ένα είδος αύρας που παραπέμπει, όπως αναφέρθηκε και σε προηγούμενες αναφορές, στο γιωρκατζισμο. Σε αυτό το κλίμα, οι αντιστάσεις και η υπεράσπιση της αυτονομίας των θεσμών, είναι σημαντική. Ο Πολίτης της Κυριακής, σε αυτό το πλαίσιο, φαίνεται να εξελίσσεται σε μια εφημερίδα, που έστω και στο «παρασκήνιο», καταγράφει τα δεδομένα των προβλημάτων, αλλά και της διαπλοκής που δημιουργήθηκε με το διορισμό - και τις αστρονομικές αυξήσεις στις απολαβές - του νέου Δ.Σ. στην Κεντρική Τράπεζα. Έχει αποκαλύψει, ήδη, ότι το ένα άτομο, το οποίο διορίστηκε, ο κ. Πολυδωριδης, είχε παραπλανήσει δημόσια, τόσο σε κατάθεσή του, όσο και σε σχέση με στοιχεία εταιρείας, στην οποία εμπλεκόταν την εποχή του σκανδάλου του χρηματιστηρίου. Ακολούθως, αποκάλυψε ότι ο κ. Κοιλιάρης συμπεριφερόταν με θεάματα «ρεζιλικιών», ενώ κατέγραψε ότι είχε πάρει έγγραφα της Κεντρικής, τα οποία μετά βρέθηκαν δημοσιευμένα. Την περασμένη Κυριακή, αποκάλυψε μια ακόμα σκηνή του όλου θεάματος – με αφορμή τον επαναδιορισμό του κ. Κωνσταντίνου, του μέλους του Δ.Σ. που άλλαξε στάση κατά 180ο την ίδια περίοδο που δόθηκαν οι αστρονομικές αυξήσεις, αναφέρθηκε στο πώς το συγκεκριμένο μέλος του Δ.Σ. συνέταξε έκθεση με στοιχεία της τράπεζας, σε συνθήκες που αποτελούν ενδεχομένως παρανομία. Και αυτό με γνωμάτευση από τον Α. Μαρκίδη. Ιδού το σχόλιο, που σε μια λιγότερο λογοκρινόμενη Δημόσια Σφαίρα, θα μπορούσε να ήταν και πρωτοσέλιδο, αφού αφορούσε σε έναν σύμβουλο με εισόδημα 30,000 – πολύ περισσότερων από τα 1000 ευρώ των καφέδων της ΣΥΤΑ.
«Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας επαναδιορισε τον λογιστή κ. Νίκο Κωνσταντίνου ως μέλος του δ.σ της Κεντρικής Τράπεζας. …. Ο κ. Κωνσταντίνου εμφανίζεται σήμερα ως ο βασικός συντάκτης μιας πολυσέλιδης έκθεσης η οποία εμφανίζει τον νυν διοικητή της κενωτικής Πανίκο Δημητριάδη να έχει προβεί σε μια σειρά παρατυπίες σε σχέση με την υπογραφή συμβολαίων που αφορούσαν την εκμίσθωση της Alvarez and Marshal τον περασμένο Μάρτιο το οποίο συνυπογράφουν άλλα δυο μέλη του δ.σ. της Κεντρικής που διορίστηκαν από το προεδρικό μόλις πριν μερικές βδομάδες και προφανώς δεν είχαν προσωπική άποψη για τα γεγονότα. …Νομικοί κύκλοι πάντως εγείρουν σοβαρά ερωτηματικά γύρω από την νομιμότητα της έκθεσης του κ. Κωνσταντίνου στο κατά πόσον αυτή έγινε με την έγκριση του διοικητή έστω αν ενημερώθηκε για την διενέργεια της ο διοικητής, όπως προνοούν οι κανονισμοί της τράπεζας και επιβεβαιώνει μέσα από γνωμάτευση του ο πρώην Γενικός Εισαγγελέας και νομικός Αλέκος Μαρκίδης. Ότι δηλαδή ο διοικητής είναι ανεξάρτητος εκ του συντάγματος θεσμός, ενώ το δ.σ. συστάθηκε με νόμο.» Πολίτης, 24/11/2013

Η νέα αντιπαράθεση στο ΔΣ της Κεντρικής: η νομική γνωμάτευση του κ. Μαρκίδη, η οποία υπενθυμίζει το συνταγματικό πλαίσιο και υποδεικνύει ότι μερικοί στο Δ.Σ. ενδέχεται να έχουν παρανομήσει


Το ζήτημα της διαμάχης προεδρικού – Κεντρικής φάνηκε ή φαίνεται να έχει υποχωρήσει σε ένταση, μετά το τέλος του Οκτώβρη. Την περασμένη βδομάδα, είχαμε μια σύντομη επιστροφή στις αψιμαχίες, όσον αφορά στη δημόσια αναπαράσταση. Καταγράφηκε αρχικα στις εφημερίδες η θέση του κ. Ζένιου - του μέλους το οποίο διορίστηκε πρόσφατα, αλλά κρατά αποστάσεις από την υστερία - ότι χρειάζεται ανακωχή στην Κεντρική και εισηγήθηκε μάλιστα και ένα μηχανισμό εσωτερικών συζητήσεων, ο οποίος να αποτελείται από το διοικητή, τον υπουργό οικονομικών και τον αρμόδιο για τα οικονομικά στο προεδρικό. Το αν αυτό σηματοδοτεί και διαφοροποίηση του υπουργείου οικονομικών από μερικούς του επιτελείου στο προεδρικό, δεν σχολιάστηκε.  Ακολούθως, διέρρευσε και η διαμάχη: το νέο σημείο αντιπαράθεσης ήταν η γνωμάτευση του κ. Μαρκίδη ότι οι καταγγελίες εναντίον του διοικητή, οι οποίες βασίζονταν σε έγγραφο του κ. Κωνσταντίνου είναι αμφίβολης, αν όχι παράνομης, νομικής βάσης, αφού συντάχθηκαν χρησιμοποιώντας έγγραφα της Κεντρικής, χωρίς την εξουσιοδότηση του διοικητή. Και προφανως αυτό αφορουσε και τον κ. Μιχαηλιδη όπως φανηκε και με την παραιτηση του την Πεμπτη. Η πλειοψηφία των μελών, τα οποία διόρισε η κυβέρνηση για να ασκούν πίεση στο διοικητή φαίνεται ότι έθεσαν θέμα, γιατί ζητήσει γνωμάτευση ο διοικητής. Μερικοί, μάλιστα, φαίνεται ότι συνέταξαν και κείμενα για να το στείλουν στο προεδρικό. Μια σχετικά αστεία, σχεδόν παιδική, κίνηση – λες και είναι μαθητές που διαμαρτύρονται στο δάσκαλο, γιατί δεν γινόταν το δικό τους. Ο κ. Ζένιος κράτησε αποστάσεις και δεν υπέγραψε το κείμενο. Σύμφωνα, μάλιστα, με την αναφορά του Πολίτη, τελικά μόνο δυο το υπέγραψαν.
Σε αυτό το πλαίσιο, το προεδρικό ανακοίνωσε την ανανέωση της θητείας του κ. Κωνσταντίνου. Ο κ. Κωνσταντίνου είναι, ίσως, η πιο εξόφθαλμη περίπτωση που παραπέμπει σε ένα ειδος αποδοχής «μιζών» στη δημόσια ζωή. Ένας υποστηρικτής του κ. Δημητριάδη μέχρι πρόσφατα, ξαφνικά μεταμορφώθηκε σε φανατικό αντίπαλο - και κατά σύμπτωση [;] αυτό έγινε ακριβώς την περίοδο, που το προεδρικό, χωρίς λογική εξήγηση, εκτόξευε τις απολαβές των μελών του Δ.Δ. από 1.700 ευρώ σε 30,000. Και τελικά, παρά την τακτική του προεδρικού να μην επαναδιοριζει άτομα τα οποία είχε διορίσει η προηγούμενη κυβέρνηση - για τον υποδιοικητή λ.χ. το θέμα έφτασε στο ανώτατο - στην περίπτωση του κ. Κωνσταντίνου, έγινε βολική εξαίρεση. Είναι μάλλον σαφές ότι προσφέρει υπηρεσίες.
Μια βοηθητικη μερίδα στη Γενική Εισαγγελία συμπεριφέρεται σαν προσωπικός δικηγόρος, αντί ως υπηρεσία της Πολιτείας;
Παρά τις καταγγελίες, και τις αποκαλύψεις - όπως του sms έκδοτη προς τον νέο πρόεδρο της Τράπεζας Κύπρου - που έγιναν πρόσφατα ότι ακόμα και η εκστρατεία που εξαπολύθηκε πρόσφατα εναντίον του κ. Δημητριάδη, το Σεπτέμβριο – Οκτώβριο, - γιατί επέμενε να ελεγχθούν τα νέα μέλη του Δ.Σ. της Τράπεζας Κύπρου για σύγκρουση συμφερόντων - είχε ουσιαστικά συντονιστεί από δίκτυα στα ΜΜΕ, εντούτοις, η Γενική Εισαγγελία, η οποία κλήθηκε να διερευνήσει την παράνομη διαρροή έγγραφων και πληροφοριών από την Κεντρική, όχι μόνο δεν ασχολήθηκε με το θέμα, αλλά εστίασε στον διοικητή. Η κίνηση του κ. Ερωτοκρίτου έμοιαζε δυστυχώς με αυτήν του κ. Κωνσταντίνου. Φάνηκε να προσφέρει υπηρεσίες σε αυτόν που το διόρισε.
Την Κυριακή, 24/11, κοινοποιήθηκε, μετά και από δημοσίευμα και στο εξωτερικό, ότι η υστερική εκστρατεία εναντίον του κ. Δημητριάδη «φτάνει μέχρι την Φραγκφούρτη» – σε μια ακόμα γελοιοποίηση της κυπριακής δημόσιας ζωής. Και όταν ο Πολίτης, μια εφημερίδα η οποία στήριξε προεκλογικά τον κ. Αναστασιάδη, κατονομάζει τα κίνητρα σαν ιδιοτελή – την αποκάλυψη, δηλαδή, της μεταφοράς κεφαλαίων από του συγγενείς του προέδρου πριν το κούρεμα, τότε το θέμα τάξης, το οποίο τίθεται και για τον κ. Ερωτοκρίτου που συμμετέχει σε αυτό το σενάριο, είναι σοβαρό.
Το θέμα, βέβαια, είναι και ευρύτερο διότι τουλάχιστον δυο εφημερίδες, ο Πολίτης της Κυριακής και η Καθημερινή, που εκφράζουν τη φιλελεύθερη πτέρυγα στην οποία στηρίζονταν και υποτίθεται θα στηριχθεί για λύση ο κ. Αναστασιάδης, έχουν εκφράσει έντονη δυσφορία για τη συμπεριφορά του απέναντι στην ανεξαρτησία της Κεντρικής. Μάλιστα, ο Πολίτης είχε και την περασμένη Κυριακή, πρωτοσέλιδη αναφορά ότι οι επιθέσεις εναντίον του διοικητή είχαν να κάνουν και με συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα: «Αποκαλυπτικό έγγραφο της Τράπεζας Κύπρου για τους επισφαλείς χρεώστες: Δίνονταν εξωφρενικά δάνεια χωρίς καν τις απαραίτητες εξασφαλίσεις. Ποιοι και πως την ξετίναξαν. Πόλεμος εναντίον του Διοικητή και Χαριγκαν από κόμματα και επιχειρήσεις.»
Το γεγονός, επίσης, ότι η γνωμάτευση έρχεται και από ένα νομικό, όπως ο Α. Μαρκίδης, με σαφές κύρος στη φιλελεύθερη πτέρυγα της κοινωνίας και της δεξιάς, προσδίδει στην όλη συζήτηση μια επιπρόσθετη διάσταση. Σε αυτό το πλαίσιο, ο κ. Αναστασιάδης - και ό,ποιοι, από το επιτελείο του, προωθούν την εκστρατεία - φαίνεται να εγκλωβίζεται -συναισθηματικά ή άλλως πως - σε μια αντιπαράθεση, η οποία δείχνει από τη μια δυσκολία να κατανοήσει την ανάγκη συνεργασίας με άτομα και θεσμούς που δεν ελέγχει – αλλά και σπρώχνει αναγκαστικά το θέμα πάλι πίσω στην υπόθεση του συμπέθερου και της οικογένειας της κόρης του, με τις εκροές πριν το Γιούρογκρουπ. Διότι το θέμα θα επανέρχεται αφού δεν ήταν μόνο ο συμπέθερος, που έβγαλε λεφτά – και μερικές από εκείνες τις εκροές έχουν δημιουργήσει πλεονέκτημα σε μια πτέρυγα του κεφαλαίου, που έχει κεφάλαια στο εξωτερικό που δεν φορολογούνται και που ενδεχομένως, έχει και μη εξυπηρετούμενα δάνεια στις τοπικές τράπεζες. Όταν μια εφημερίδα, η οποία τον στήριξε, δημοσιεύει σχόλια σαν το ακόλουθο, τότε δημιουργείται ευρύτερο ζήτημα:
«Το κεφάλαιο διοικητής πάντως θα τραβήξει, αφού το προεδρικό θεωρεί ότι ο διοικητής πρέπει να απομακρυνθεί στο πλαίσιο μιας προσωπικής κόντρας που έχει να κάνει με τις υποψίες για την διαρροή της υπόθεσης του συμπέθερου Λούτσιου για εκροή 21 εκατομμυρίων λίγο πριν το Γιούρογρουπ και άλλων 2 εκτ. από την κόρη και τον γαμπρό του προέδρου» Πολίτης 24/11/2013, Παρασκήνιο.
Το θέμα, βέβαια, δεν μπορεί να ξεχαστεί, αλλά ο τρόπος που αποφεύχθηκε μέχρι τώρα η διερεύνησή του - και κατ’επέκταση και η διερεύνηση κατά πόσο παραπλανούσε ο κ. Αναστασιάδης πριν και μετά το Γιούρογκρουπ της 15ης Μαρτίου - βασιζόταν σε ένα είδος ανοχής στα πλαίσια της κυπριακής πολιτικής συναίνεσης: ο κ. Συλλούρης της επιτροπής θεσμών αρνήθηκε να δημοσιοποιήσει τα στοιχεία, όταν παραδόθηκαν από την Κεντρική, τα υπόλοιπα κόμματα άσκησαν κριτική, αλλά ήπια - έστω και αν ήταν ειρωνική - ενώ το φιάσκο της επιτροπής Πική, θα μπορούσε και να εκληφθεί ως μια προσπάθεια συγκάλυψης, αφού ο διορισμός της επιτροπής από το υπουργικό διασφάλιζε τη μη διερεύνηση. Έχοντας, λοιπόν, αυτήν την ανοχή, ο κ. Αναστασιάδης, οι ό,ποιοι συνεχίζουν την κόντρα, απλώς υπενθυμίζουν το σκάνδαλο, το οποίο μπορεί να θέσει ευρύτερα ζητήματα.
Πέρα από τον Πολίτη και την Καθημερινή, αξίζει να αναφερθεί σαν ενδεχομένως σύμπτωμα και ένα σχόλιο στο Φιλελεύθερο[1] – το οποίο αναφερόταν στο πώς κατασκευάζονται θεάματα, και το οποίο χρησιμοποιούσε το παράδειγμα της επίθεσης εναντίον του κ. Δημητριάδη ως ένδειξη του πως μπορεί να γίνουν μπούμερανγκ: «… Τη μια είναι ο διοικητής που γέμισε την Κεντρική Τράπεζα με κάμερες για να παρακολουθεί τους υπάλληλους και τα πρόβατα ως υπέρμαχοι – τάχα – των ανθρώπινων δικαιωμάτων, της ιδιωτικοτητας και των προσωπικών δεδομένων πρέπει να τον καταδικάσουν [μέχρι να μάθουν πως οι κάμερες πάντα υπήρχαν στους διαδρόμους και στην είσοδο για λόγους ασφάλειας]… Η μέθοδος αυτή καμία φορά έχει αντίθετα αποτελέσματα. Και εκεί που δεν συμπαθάς τον Δημητριάδη, πιάνεις τον εαυτό σου να τον βλέπει με συμπάθεια..»



[1] Εκτενέστερη αναφορά στο κείμενο γίνεται στο επόμενο άρθρο: Όταν η αμφιβολία για τα στημένα πρωτοσέλιδα φτάνει και στις εσωτερικές σελίδες των ΜΜΕ

Η απόπειρα «κατασκευής γνώμης» για τις ιδιωτικοποιήσεις των ημικρατικών και οι απορίες για τον επίσημο λόγο των πρωτοσέλιδων: Όταν η αμφιβολία για τα στημένα πρωτοσέλιδα φτάνει και στις εσωτερικές σελίδες των ΜΜΕ


«Πεπεισμένοι προφανώς οι επικοινωνιολογοι πως οι πολίτες δεν είναι παρά όχλος, κοπάδι από πρόβατα, που χρειάζεται κάποιος να το κατευθύνει προς μια κατεύθυνση, κάθε φορά που θέλουν να πετύχουν κάτι, κατασκευάζουν ένα αρνητικό περιτύλιγμα…
και τώρα είναι οι υπάλληλοι της ΣΥΤΑ  που πίνουν τον καφέ τους κερασμένο από εμάς. Και αλήθεια τον πίνουν και πάντα τον έπιναν. Κι αυτοί που έπρεπε να γνωρίζουν, το γνώριζαν. Αλλά δεν τους ενοχλούσε. Τώρα όμως που πρέπει τα πρόβατα να ταχθούν υπέρ της ιδιωτικοποίησης της CYTA εμφανίζονται ξαφνικά πίνακες με πόσα παίρνει ο καθένας για να κερνά καφέ..»

Χ. Χατζηδημητρίου, Φιλελεύθερος, 27/11, σελίδα 2


Την Κυριακή 24/11, ο Φιλελεύθερος ανέλαβε να πληροφορήσει το κοινό ότι οι ιδιωτικοποιήσεις είναι όρος για την εκταμίευση της επόμενης δόσης. Την Τρίτη, 26/11 δίπλα από τις προϋπόθεσης της Τρόικα, εμφανίστηκε και μια «είδηση» για τους καφέδες που πληρώνονται από τον προϋπολογισμό της ΣΥΤΑ. Υποβαλλόμενο μήνυμα: Ιδιωτικοποιήστε την – το απαιτεί η τρόικα, και έτσι και αλλιώς πίνουν δωρεάν καφέδες από τα χρήματα του ημικρατικού. Και ίσως όχι τυχαία, την Κυριακή ο αρχιεπίσκοπος θεώρησε ότι ήταν καλό να στηρίξει τις ιδιωτικοποιήσεις με δημόσια δήλωση – το άτομο που έκανε εκστρατεία για να διοριστεί «δικός του» στο συμβούλιο της Τράπεζας Κύπρου, είπε ότι  θέλει να σταματήσει το ρουσφέτι.


Η εκστρατεία του Φιλελευθέρου για προώθηση - δικαιολόγηση και συγκάλυψη - των ιδιωτικοποιήσεων θα μπορούσε να θεωρηθεί δεδομένη για την ευρύτερη στάση μιας μερίδας της αρχισυνταξίας και ευρύτερα των ιδιοκτητών - και όχι μόνο στο Φιλελεύθερο βέβαια. Τα τελευταία χρόνια λ.χ. είχε εξαπολυθεί μια επίθεση ενάντια στην ΑΗΚ, η οποία, αφού πρώτα εμπόδισε τον οργανισμό να φέρει φυσικό αέριο και να περιορίσει τα κόστα του, μετά τον κατηγορεί ότι έχει υψηλή τιμή ρεύματος – παραβλέποντας ότι αυτό το κόστος έχει να κάνει και με την μη έλευση του φυσικού αερίου.[1] Και στην πορεία, βέβαια, πάντα συγκαλύπτεται το ότι οι ημικρατικοί προσφέρουν δεκάδες εκατομμύρια ως κέρδη στον κρατικό προϋπολογισμό. Το γιατί πρέπει να δοθούν αυτά τα κέρδη στον ιδιωτικό τομέα, είναι ένα από τα κρυφά μυστικά των μονόπλευρων ειδήσεων. Τους τελευταίους μήνες, η εκστρατεία δαιμονοποίησης εστιάζει στην ΣΥΤΑ, η οποία προσφέρει κέρδη άνω των 70 εκατομμυρίων λ.χ. Η αντίδραση του κοινού είναι καταγεγραμμένη σε όλες τις δημοσκοπήσεις – έστω και αν οι δημοσκοπήσεις στην Κύπρο έχουν και μια τάση να εξυπηρετούν όσους τις παραγγέλλουν, οι οποίοι, συνήθως, είναι και υποστηρικτές των ιδιωτικοποιήσεων.
…….βέβαια, πάντα συγκαλύπτεται το ότι οι ημικρατικοί προσφέρουν δεκάδες εκατομμύρια ως κέρδη στον κρατικό προϋπολογισμό. Το γιατί πρέπει να δοθούν αυτά τα κέρδη στον ιδιωτικό τομέα, είναι ένα από τα κρυφά μυστικά των μονόπλευρων ειδήσεων. Τους τελευταίους μήνες, η εκστρατεία δαιμονοποίησης εστιάζει στη ΣΥΤΑ…
Το πρωτοσέλιδο του Φιλελευθέρου, σε αυτό το πλαίσιο, δεν ήταν τυχαίο – εξέφρασε μια τάση να προωθηθεί η ρητορική «τρώνε τα λεφτά μας οι ημικρατικοί» για να μετατοπιστεί η έμφαση ότι, ουσιαστικά, οι ημικρατικοί προσφέρουν εισοδήματα στην πολιτεία – και ότι, όταν αφαιρεθούν αυτά τα εισοδήματα, το κράτος είτε θα πρέπει να αυξήσει τις φορολογίες, είτε να περικόψει υπηρεσίες και εισοδήματα. Το πραγματικά ενδιαφέρον, όμως, ήταν ένα σχόλιο την επόμενη ημέρα στην σελίδα 2, της ίδιας εφημερίδας από την κ. Χ. Χατζηδημητρίου η οποία, ανακαλύπτοντας ή εφαρμόζοντας μια κριτική ανάλυση της ιεράρχησης και της κωδικοποίησης των ειδήσεων, όχι μόνο ειρωνεύτηκε ουσιαστικά το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας – αλλά και το κατέταξε με σαφήνεια στα υποβαλλόμενα μέσω διαρροής δημοσιεύματα. Ένα είδος ψευδογεγονότος, με στόχο την παραπλάνηση:
«Αυτό που ενοχλεί πρώτιστα με αυτήν την κυβέρνηση είναι η έλλειψη ειλικρινείας. Η έλλειψη θάρρους να πει τα πράγματα με το όνομα τους και να αναλάβει την ευθύνη και το κόστος. Πεπεισμένοι προφανώς οι επικοινωνιολογοι πως οι πολίτες δεν είναι παρά όχλος, κοπάδι από πρόβατα, που χρειάζεται κάποιος να το κατευθύνει προς μια κατεύθυνση, κάθε φορά που θέλουν να πετύχουν κάτι, κατασκευάζουν ένα αρνητικό περιτύλιγμα. Τη μια είναι ο διοικητής που γέμισε την Κεντρική Τράπεζα με κάμερες για να παρακολουθεί τους υπάλληλους και τα πρόβατα ως υπέρμαχοι – τάχα – των ανθρώπινων δικαιωμάτων, της ιδιωτικοτητας και των προσωπικών δεδομένων πρέπει να τον καταδικάσουν [μέχρι να μάθουν πως οι κάμερες πάντα υπήρχαν στους διαδρόμους και στην είσοδο για λόγους ασφάλειας], την άλλη είναι ο Ντάουνερ που είναι φιλότουρκος και τώρα είναι οι υπάλληλοι της ΣΥΤΑ  που πίνουν τον καφέ τους κερασμένο από εμάς. Και αλήθεια τον πίνουν και πάντα τον έπιναν. Κι αυτοί που έπρεπε να γνωρίζουν, το γνώριζαν. Αλλά δεν τους ενοχλούσε. Τώρα όμως που πρέπει τα πρόβατα να ταχθούν υπέρ της ιδιωτικοποίησης της CYTA εμφανίζονται ξαφνικά πίνακες με πόσα παίρνει καθένας για να κερνά καφέ και ότι άλλο θέλει στους φιλοξενούμενους του, πόσα παίρνει για να αναρριχάται στους πάσσαλους στα πλαίσια των καθηκόντων του και πόσο παίρνει για να δουλεύει απόγευμα.
 Πολύ θα τα εκτιμούσαμε αν η κυβέρνηση αντί να εφευρίσκει πλάγιους τρόπους για να μας πείσει πως οι εργαζόμενοι στην CYTA  έχουν βολευτεί με υψηλούς μισθούς και πλουσιοπάροχα επιδόματα, ώστε να ταχθούμε εναντίον τους, να σταθεί απέναντι μας και με ειλικρίνεια να μας πει γιατί πρέπει να ιδιωτικοποιηθούν κάποιοι οργανισμοί…[..]
Ας σταματήσουν να μας αντιμετωπίζουν σαν όχλο που πρέπει να φανατιστεί εναντίον ή υπέρ κάποιου. Η μέθοδος αυτή καμία φορά έχει αντίθετα αποτελέσματα. Και εκεί που δεν συμπαθάς τον Δημητριάδη, πιάνεις τον εαυτό σου να τον βλέπει με συμπάθεια κι εκεί που δεν έχεις λόγο να θεωρείς πως ένα οργανισμός πρέπει να είναι κρατικός ξαφνικά αντιδράς στην εκστρατεία αποκαθήλωσης του και στο παιχνίδι που γίνεται με την ψυχολογία του όχλου. Δεν είμαστε όχλος.»
Χ. Χατζηδημητρίου, Φιλελεύθερος 27/11/2013, σελ, 2: Ο καφές της CYTA  και η ψυχολογία του όχλου.





[1] Αξίζει σε αυτό το πλαίσιο υπενθύμιση ότι στην υπόθεση η οποία διερευνάται με την κατηγορία ότι ο κ. Ιωάννου - πρώην επικεφαλής της ΔΕΦΑ - είχε εμπλοκή σε θέμα ίδρυσης ιδιωτικής εταιρείας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, υπήρχε αναφορά ότι εμπλεκόταν και δημοσιογράφος.

Η έγκριση της παρέκκλισης στη Λίμνη έγινε μέσα από διαδικασία διαπλοκής και σύγκρουσης συμφερόντων;


Τη βδομάδα που πέρασε, το ζήτημα της επένδυσης Σιακόλα στην περιοχή της Λίμνης επανήλθε στην επικαιρότητα με βάση δυο ειδών συζητήσεις: η μόνιμη πια επιστροφή του θέματος των μεγάλο-οφειλετών - ακριβώς διότι η πίεση είναι στους μικρό-οφειλέτες που κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους - αλλά και μια συγκεκριμένη έρευνα της ιστοσελίδας 24για το θέμα.

Σε αυτό το πλαίσιο, έχει αρχίσει να διαρρέει ένα ευρύτερο σκάνδαλο – το πώς δημόσιοι λειτουργοί εργοδοτούνται, μετα την αφυπηρετηση τους, «βολικά» στον ιδιωτικό τομέα – σε συνθήκες, οι οποίες μοιάζουν με ένα είδος συναλλαγής. Ήδη, η ιστοσελίδα έκανε ιδιαίτερη αναφορά στο ότι αρκετοί ανώτεροι λειτουργοί του Δημόσιου εργοδοτήθηκαν από τη συγκεκριμένη εταιρεία. Φαίνεται, όμως, ότι στο θέμα της Λίμνης υπάρχει πιο άμεση διαπλοκή – σύμφωνα με πληροφορία, την οποία διασταυρώσαμε, κατ' αρχήν υψηλόβαθμος δημόσιος λειτουργός, ο οποίος υπέγραψε εκ μέρους του Δημόσιου να δοθεί παρέκκλιση στον κ. Σιακόλα στις 29/30 Δεκεμβρίου, βρέθηκε στις 2 Ιανουαρίου να υπογράφει εκ μέρους της Εταιρείας επιστολές προς το Υπουργείο Εσωτερικών. Η όλη διαδικασία έγινε όταν υπουργός εσωτερικών ήταν ο Ντίνος Μιχαηλίδης. Δημοσιεύουμε την καταγγελία και αναμένουμε. Αν η εταιρεία θεωρεί ότι δεν ευσταθεί, μπορεί να τη διαψεύσει – αν όχι τότε το θέμα αγγίζει πια και ζήτηματα της παρανομίας.
Άλλη μια πληροφορια που κυκλοφορει αναφέρεται στο Γιώργο Αναστασίου, Αρχιτέκτονα στο επάγγελμα, Γραμματέα Περιβάλλοντος του ΕΥΡΩΚΟ και υποψήφιο βουλευτή στις περασμένες (http://www.sigmalive.com/simerini/politics/reportaz/363276), ενώ ήταν μέλος στο Πολεοδομικό Συμβούλιο, στο οποίο διορίστηκε το 2006 (http://www.moi.gov.cy/moi/pio/pio.nsf/6645bc8e70e73e2cc2257076004d01c1/c85e593b27f865d0c22571bc003b06b1?OpenDocument&print), ταυτόχρονα ασχολείτο εκτεταμένα με το σχεδιασμό για ανακαινήσεις καταστημάτων του ομίλου Σιακόλα.


Το ιστορικό μιας υποσχόμενης αμαρτωλής επένδυσης;
Ή πώς λειτουργεί με παρεκκλίσεις η συνεργασια ιδιωτικού και δημόσιου τομέα;


Η επένδυση του κ. Σιακόλα στη Λίμνη έχει γίνει τον τελευταίο καιρό στόχος έντονων επικρίσεων, διότι φαίνεται να υπάρχει μια τάση για επέκταση του έργου πέρα από τα πλαίσια έγκρισης – και αυτό γίνεται σε βάρος του οικοσυστήματος της περιοχής.  Όμως, αυτές οι παρεμβάσεις δεν είναι δυστυχώς οι μόνες. Το έργο ξεκίνησε, ουσιαστικά, με ένα τρόπο που μάλλον έδειχνε υπόγεια διαπλοκή. Η εταιρεία του κ. Σιακόλα αγόραζε τεμάχια στην περιοχή τη δεκαετία του 90 σε χαμηλή τιμή – αφού οι τοπικοί ιδιοκτήτες δεν ήξεραν, βέβαια, τα μεγαλεπήβολα πλάνα και δεν είχαν κατανόηση της ικανότητας-δυνατότητας της εταιρείας να εξασφαλίζει παρεκκλίσεις – αλλά και να εργοδοτεί εμπλεκόμενους  - υψηλόβαθμους δημόσιους λειτουργούς.
Η περίπτωση του Mall of Cyprus
Φαίνεται ότι η εμπλοκή - τέως μόνο; - δημόσιων λειτουργών για «διευθέτηση» των θεμάτων Σιακόλα ήταν μια ευρυτερη πρακτική. Το παράδειγμα για την περίπτωση του Mall of Cyprus/ Εμπορικού Πάρκου Σιακόλα παρατίθεται, ώστε να δώσει την ευκαιρία για σύγκριση των δύο περιπτώσεων και για ενίσχυση του δημόσιου διαλόγου για το θέμα των παρεκκλίσεων και της διαδικασίας διαπλοκής και σύγκρουσης συμφερόντων.

Στην πτυχιακή μελέτη της Βάσιας Παναγή για τις επιπτώσεις μεγάλων εμπορικών κέντρων με παράδειγμα το Mall of Cyprus, καταγράφονται αρκετές ενδιαφέρουσες πληροφορίες (http://dspace.lib.ntua.gr:8080/bitstream/123456789/7444/3/panayiv_mall.pdf). Συγκεκριμμένα αναφέρεται ότι σύμφωνα με το τότε Τοπικό Σχέδιο Λευκωσίας, η συγκεκριμένη περιοχή ενέπιπτε σε βιομηχανική ζώνη. Παρόλα αυτά, το 1997 χορηγήθηκε με παρέκκλιση, σύμφωνα με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου ημερομηνίας 17 Νοεμβρίου 1997, άδεια ώστε να οικοδομηθεί εμπορικό πάρκο, αφού η αίτηση αφορούσε σε ανέγερση εμπορικού κέντρου, δηλαδή υπεραγοράς, πολυκαταστήματος, καταστημάτων, εκθεσιακών χώρων, χώρων πολιτιστικής και ψυχαγωγικής χρήσης, όπως κινηματογράφους και εστιατόρια, καθώς και ξενοδοχείου. Το αίτημα για ξενοδοχείο, διαφοροποιήθηκε το 2005, ώστε να αντικατασταθεί από το κατάστημα ΙΚΕΑ, με έγκριση του Υπουργείου Εσωτερικών το Νοέμβρη του 2006. Και όταν προστέθηκαν τα κτίρια Annex 3 και Annex 4 «αυξάνοντας τον εμπορικό χώρο (συμπεριλαμβανομένου και του ΙΚΕΑ) κατά 2.000 τμ. όπου λειτουργούν φαρμακείο, εστιατόριο, αρτοποιείο και τράπεζα» και αναμένονταν να λειτουργήσουν «μεταξύ άλλων εκθέσεις αυτοκινήτων, γκαλερί, περίπτερο... η εταιρεία έχει εξασφαλίσει πολεοδομική άδεια για την κατασκευή υπερυψωμένης πεζογέφυρας, που θα συνδέει το κτήριο Annex 4 με το Mall και το ΙΚΕΑ
Η παραδοχή - έστω και μέσα από αναφορά στην άμβλυνση - του κυκλοφοριακού προβλήματος που προκλήθηκε και επιβαρύνθηκε με τη λειτουργία του Mall of Cyprus και κυρίως η δημιουργία σοβαρότατου προβλήματος για τη διακίνηση ασθενοφόρων, δεν είναι τα μόνα. Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι τα μέτρα για απάμβλυνση του κυκλοφοριακού και των συνεπακόλουθων προβλημάτων που δημιουργήθηκαν στην περιοχή, συζητήθηκαν και εγκρίθηκαν από το Υπουργικό Συμβούλιο στις 4 Οκτωβρίου 2007 με συνολικό κόστος  γύρω στα 6 εκατομμύρια ευρώ. Τα μέτρα θα περιλάμβαναν την οδική διαπλάτυνση, την κατασκευή λωρίδας από τον αυτοκινητόδρομο μέχρι τη Λεωφόρο Στουρού, επέκταση του αυτοκινητοδρόμου σε έξι λωρίδες, «επέκταση του δεύτερου περιμετρικού δρόμου πρωταρχικής σημασίας, συνδέοντας την Λεωφόρου Σταυρού από Στρόβολο με τη Λεωφόρο Ακαδημίας προς Αγλαντζιά», δημιουργία νέου χώρου στάθμευσης κοντά στο εκκλησάκι του Νοσοκομείου, αφού επισκέπτες του Mall καταλάμβαναν χώρους στάθμευσης του νοσοκομείου,  κατασκευή και χρήση υπόγειας διάβασης κάτω από τον αυτοκινητόδρομο για τα ασθενοφόρα (λειτούργησε στις 3 Οκτωβρίου 2007), δημιουργία επιπρόσθετης λωρίδας για ασθενοφόρα, που τελικά χρησιμοποιείται και από τα λεωφορεία και επεκτάσεις σε διάφορες γύρω περιοχές όπως η Λεωφόρος Καλαμών, και «διαρυθμίσεις» του αυτοκινητοδρόμου και κυκλικών κόμβων της περιοχής, αλλάζοντας το οδικό δίκτυο.


Οι δε περιβαλλοντικές μη αναστρέψιμες επιπτώσεις είναι πολλές. Τόσο στους οικότοπους της περιοχής, που υποβαθμίστηκαν λόγω των χωματουργικών και άλλων εργασιών, όσο και της αυξημένης οδικής χρήσης και συμφόρυσης. Ενδεικτικά «Από τα έργα που έχουν γίνει στην περιοχή έχουν ήδη καταστρέψει εκτάσεις χλωρίδας και  αναμένεται να καταστραφούν ακόμη περισσότερες. Σημαντικότερο θεωρείται το κόψιμο δέντρων του δάσους Αθαλάσσας στην κατασκευή του δρόμου (Καλαμών). Η απώλεια των 6 ενδημικών taxa της Κύπρου είναι επίσης σημαντικό. Επιπρόσθετα, η σκόνη που παράγεται επηρεάζει σε κάποιο  βαθμό την παρουσία ορισμένων ειδών στη γύρω περιοχή και η φωτορύπανση από την  φωταγώγηση της περιοχής έχει επίσης επηρεάσει αρνητικά τα φυτά του πάρκου. [Αθαλάσσας] Η σημαντικότερη όμως επίπτωση που έχουν τα έργα της περιοχής του mall στην πανίδα, είναι η απειλή ενός είδους προς εξαφάνιση. Το είδος αυτό είναι το ανθρωποπούλι το οποίο κινδυνεύει λόγο του ότι κυνηγά το θήραμα του κατά μήκος του δρόμου, πολύ χαμηλά με αποτέλεσμα να σκοτώνεται από τα αυτοκίνητα. Το ανθρωποπούλι τρέφεται με τρωκτικά. Με την μείωση του είδους του όπως και με τα υπόλοιπα είδη που προαναφέρθηκαν αναμένεται η αύξηση των τρωκτικών στην περιοχή.» (http://dspace.lib.ntua.gr:8080/bitstream/123456789/7444/3/panayiv_mall.pdf).

Λόγω του μεγάλου οικονομικού κόστους, το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως υπέγραψε συμφωνία με την εταιρεία, ώστε να καταβάλει στο κράτος τα έξοδα για τις μεταβολές στο οδικό δίκτυο, όπου αυτές καταστάθηκαν αναγκαίες εξαιτίας της δημιουργίας του Εμπορικού Πάρκου. Κανείς δεν γνωρίζει αν η εταιρεία κατέβαλε το κόστος και πώς προσδιορίστικαν οι αναγκαίες διαφοροποιήσεις του οδικού δικτύου ως απόρροια του Εμπορικού Πάρκου. Με τη διαπίστωση εμπλοκής ανώτερων λειτουργών/ εργοδοτουμένων από τη συγκεκριμμένη εταιρεία, δημιουργούνται εύλογες αμφιβολίες κατά πόσον η συγκεκριμένη συμφωνία, ευνοεί το κράτος και άρα το φορολογούμενο πολίτη. Ειδικά αν αυτό συνδυαστεί με κάποιες από τις προτάσεις που κατατέθηκαν στις ετήσιες γενικές συνελεύσεις των εταιρειών, CTC, Ermes Department Stores και Woolworth Properties «προς την κατεύθυνση της επιτάχυνσης των αναπτυξιακών προοπτικών», αρχίζουν να «μπαίνουν ψύλλοι στ΄αυτιά». Ιδού δύο από τις προτάσεις:
«Σε περιπτώσεις απόρριψης πολεοδομικής άδειας και παραπομπής στο συμβούλιο μελέτης παρεκκλίσεων να υπάρχει πρώτα η δυνατότητα, παραπομπής στην αρμόδια υπουργική Επιτροπή. -Να το δικαίωμα στους ιδιώτες να εισακουστούν ενώπιον της αρμόδιας Υπουργικής Επιτροπής όταν η πολεοδομική άδεια που υποβάλλουν απορρίπτεται από τον διευθυντή του τμήματος περιβάλλοντος.» (http://ellinikioikonomia.com/tag/%CF%87%CE%B1%CE%BA/)
Από την πλευρά του ο κ. Σιακόλας, σε συνέντευξή του στις 19 Οκτωβρίου 2007 (http://moneynet.ro/news/cyprus/708.aspx) ισχυριζόταν ότι όλα έγιναν νομότυπα και νόμιμα με την εταιρεία να καταβάλλει «γύρω στις £100.000 (πριν από την έκδοση της άδειας οικοδομής), που αντιπροσωπεύει τη διαφορά από τη δαπάνη για επέκταση του κυκλικού κόμβου Στεφανίδη, το ποσό £45.000 για απαλλοτρίωση τμήματος γης για διάνοιξη-συνέχιση της οδού Κάμπου (μπροστά από το ΧΑΚ), £110.000 στο Δήμο Στροβόλου για τις κατασκευαστικές εργασίες και ασφαλτόστρωση του τμήματος της οδού Κάμπου που απαλλοτριώθηκε» και να δεσμεύεται να αναλάβει τη δαπάνη για μελλοντικά βελτιωτικά έργα». Στην ίδια συνέντευξη, ο κος. Σιακόλας αναφέρει «Παρά ταύτα, το ΕΤΕΚ και η Επίτροπος Διοικήσεως παρουσίασαν τα γεγονότα κατά τρόπο που υποδηλώνει ότι το έργο έγινε με ευνοϊκή μεταχείριση και ότι περίπου η όλη ανάπτυξη είναι παράνομη” πιστώνοντας όμως το Τμήμα Πολεοδομίας και όχι μόνο [Με αυτό συμφωνούν επιφανείς Νομικοί μας Σύμβουλοι και Τεχνικοί Εμπειρογνώμονες. Υπουργείο, η Πολεοδομία και οι Τοπικές Διοικήσεις, με πολύχρονη πείρα στα πολεοδομικά θέματα, είναι οι κατεξοχήν αρμόδιοι να ερμηνεύουν σωστά τις σχετικές πρόνοιες των πολεοδομικών σχεδίων, κατά τον ίδιο τρόπο που για το κυκλοφοριακό αρμόδιο είναι το Τμήμα Δημοσίων Έργων και για τα περιβαλλοντικά η Υπηρεσία Περιβάλλοντος. Οι μελέτες του Έργου έχουν κριθεί και αποφασιστεί από όλους τους πιο πάνω φορείς
Σε ανάλογα ζητήματα εργοδότησης, τα οποία μπορεί να παραπέμπουν σε διαδικασίες με αύρα διαπλοκής αναφέρεται και η ιστοσελίδα, η οποία διερεύνησε το συγκεκριμένο θέμα:

Και εμείς οι πολίτες που ψάχνουν χωρίς ανταπόκριση την ενημέρωση και πληροφόρηση, ποιούς και πώς να πιστέψουμε;