10 Ιουλ 2017

Ο Αναστασιάδης [«προσβλητικός, αγενής..φώναζε και χειρονομούσε»][1] χάνει Ιστορική ευκαιρία: ενώ η Μορφου, το χρονοδιάγραμμα αποχώρησης στρατευμάτων με απόσυρση των επεμβατικών δικαιωμάτων ήταν στο τραπέζι μαζί με νέο σύστημα εγγυήσεων/ασφάλειας, η ευκαιρία χάθηκε στον καιροσκοπισμό της..προεκλογικής συσπείρωσης του ΔΗΣΥ.. και ξαφνικά ακούσαμε και τον γ.γ. του ΟΗΕ να μιλά για «Κύπριους του Βορρά και του Νότου»




Τι λένε ανώνυμα τα Ηνωμένα Έθνη/Cyprus Mail: Υπήρχαν τουρκικές προτάσεις/προσφορές και για αποχώρηση, και για μη-επεμβατικά δικαιώματα, αλλα «απλά, ο Αναστασιάδης δεν ήθελε» και έστηνε θεάματα



«According to a UN source that spoke to the Mail on condition of anonymity, Cavusoglu had “conceded in private to us” that Turkey would be prepared to accept an end to guarantees and rights of intervention. Reportedly, Turkey had also consented to a clause in Guterres’ framework for negotiations for the Crans-Montana talks, which stipulated a fall-back to the 1960 Treaty of Alliance figures for Greek and Turkish troops on the island – 950 and 650 respectively – with final decisions on whether these were to withdraw altogether, and when, to be made “at a higher level”, meaning the three guarantors’ prime ministers.
“When we signalled this to Anastasiades, he started insisting on zero troops,” the source said.
“He simply didn’t want it.”
Another diplomatic source shared a similar account in which Cavusoglu went out on a limb but soon reverted to Turkey’s publicly stated positions after Anastasiades demanded that he commit to the offered concessions formally. “It was so close – it could have happened if Anastasiades had been willing to engage,” the well-informed source said.

…και η ελληνοκυπριακή ομολογία για την αγενέστατη στάση, και τον πανικό του Αναστασιάδη [«ήταν προσβλητικός και αγενής. ..Φώναζε, χειρονομούσε] , και που ..όντως δεν ήθελε ούτε καν το Γκουτιερες…


Κατερίνα Ηλιάδη , Πολίτης Κυριακή, 9/7

Το πιο ενδιαφέρον του σκηνικού με τις συνομιλίες ήταν η γενική διεθνής αδιαφορία. Με εξαίρεση τις οργανωμένες καμπάνιες μετατόπισης των ευθυνών, στα ελληνοκυπριακά ΜΜΕ, το όλο θέμα, και η αποτυχία, πέρασαν σε μια γενική αδιαφορία. Αν το δει κανείς από την οπτική των προσπαθειών για επανένωση, ήταν σαφώς μια σημαντική διαδικασία σε 2 τουλάχιστον τομείς: εμφανίστηκε και μια διευρυμένη δυναμική από τα κάτω που κωδικοποιήθηκε στις κινητοποιήσεις της Ληδρας, ενώ στο ίδιο το τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αν αφαιρέσει κανείς τα προεκλογικά του Αναστασιάδη και την αδυναμία του να κανει μια λογική διαπραγμάτευση, υπήρξε σαφώς σύγκλιση σε όλα τα θέματα. Αλλα η αδιαφορία σημαίνει επίσης ότι το κυπριακό μπορεί να έχει πια ξεπεράσει τον καιρό του. Για τον ΟΗΕ υπαρχει ήδη ένα σαφές περίγραμμα λύσης – και ένα ζήτημα απόσυρσης της δύναμης της Ουνφικυπ λόγω κόστους. Για την ΕΕ υπαρχει ένα άτυπο καθεστώς αναγνώρισης των τουρκοκυπρίων από το 2004, που λογικά θα διευρύνεται. Το ζήτημα που τίθεται στο άμεσο μέλλον είναι ότι με τους δυο υποψήφιους που προηγούνται για τις προεδρικές του 2018, με στήριξη των καθεστωτικών ΜΜΕ και με το χρήμα για να εξαγοράσουν χρόνο θεαμάτων στο μέλλον, είναι δύσκολο να βοηθήσουν στην λύση. Ο Αναστασιάδης είναι γενικά αφερέγγυος και δεν έχει μείνει κανείς που τον παίρνει πλέον σοβαρά σε ότι λέει. Ο Ν. Παπαδόπουλος έχει φτιάξει μια συμμαχία για να κερδίσει τις εκλογές με απορριπτική έμφαση. Και αφού το κυπριακό πέρασε πια στην αδιαφορία [ήταν η χαρακτηριστική η παγερή σιωπή για την αναφορά του Γκουτιερες για «βορρά και νότο»] οι εκλογές μπορεί να παιχτούν σε αλλα θέματα. Μπορεί όμως και όχι.

Ας δούμε όμως τα βασικά γεγονότα όπως διαγράφονται από όσα έχουν ειπωθεί [ η διαρρεύσει από τους ελληνοκυπρίους] με φόντο την ιστορική χρονική εξέλιξη για να διαφανεί τι πραγματικά έγινε – και πως ουσιαστικά ο Αναστασιάδης έκανε παραστάσεις για δυο θέατρα ταυτόχρονα [για το εσωτερικό κοινό ιδιαίτερα του ΔΗΣΥ, και στην διάσκεψη για την Κύπρο] και στο τέλος μάλλον έχασε – σίγουρα στην διάσκεψη, αλλα και στο εσωτερικό. Η δικαιολογία της «ευθύνης της Τουρκίας» θα μείνει και παλιν σαν εσωτερικό ε/κ κλισέ όσον αφορά την διεθνή εικόνα – αλλα και στο προεκλογικό, θα τον κατηγορούν οι υποστηριχτές της λύσης, από την μια, και οι απορριπτικοί από την άλλη, ότι μπήκε σε μια διαδικασία που οδήγησε σε αδιέξοδο και άρα «επιβεβαιώνονται» σε όσα του έλεγαν από το 2014. Ήδη η διατύπωση «βορράς – νότος» είναι εκεί σαν κόστος και για τα δυο στρατόπεδα.

Τι έγινε στο Κρανς Μοντανα: πως καταρρεύσαν όλα την Πέμπτη
Ενώ όλα την Πέμπτη, έδειχναν ότι πήγαινε να κλείσει η συμφωνία, ο Αναστασιάδης άρχισε να «απαιτεί» γραπτή δήλωση για το άνοιγμα της Τουρκίας προς την μη-ύπαρξη επεμβατικών δικαιωμάτων. Και απέσυρε και την αποδοχή της «εκ περιτροπής» - η οποία, για την τουρκοκυπριακή πλευρά ήταν αντίστοιχη της παραχώρησης της Μορφου…

«…… Indications which had emerged on Thursday that Turkey was considering relinquishing intervention rights vanished when the Greek side asked for that commitment in writing. The Greek Cypriots had been ready to make conditional concessions on Turkish Cypriot demands for a rotating presidency, the other key issue. Their plan was submitted in writing. "I don't know where it may go from here," a diplomatic source told Reuters.” https://uk.reuters.com/article/uk-cyprus-conflict-idUKKBN19S1I0?il=0
"Ο κ. Ακκιντζιη ανέφερε ότι η Ελλάδα πρότεινε όπως οι Πρωθυπουργοί αποφασίσουν τι θα γίνει με το στρατό μετά από τη σημαντική μείωση του αριθμού του και ότι ο Τούρκος Πρωθυπουργός ήταν έτοιμος να έρθει στην Ελβετία. Πρόσθεσε ότι προτάθηκε να μείνουν για ακόμη λίγες μέρες για να συζητήσουν το θέμα αλλά “οι αποσκευές της ελληνοκυπριακής αντιπροσωπείας ήταν έτοιμες ήδη”.
Σε ένα σχόλιο του ο Γρήγορης Ιωάννου κωδικοποίησε μια οχι ασήμαντη, στην σημερινή συγκυρία, μετατόπιση στην κωδικοποίηση σαν αποτέλεσμα:
«Προς το παρόν κρατούμε τη διαφοροποίηση της πρώτης δήλωσης Κοινότητες στην αρχή της Γενεύης 1 και της τελευταίας του δήλωσης στο τέλος της Γενεύης 2 ως προς τη προοπτική της ειρήνευσης. Την πρώτη φορά ήταν «των δυο κοινοτήτων της Κυπριακής Δημοκρατίας», την δεύτερη ήταν «των Κυπρίων σε Βορρά και Νότο».

Ιστορικό/Χρονικό: Μια παράσταση για δυο ρόλους/ενδυμασίες, όπου το σκηνικό αφορούσε τη λύση του κυπριακού, αλλά ο ηθοποιός των δυο ρόλων/ενδυμασιών, ο Αναστασιάδης, έπαιζε τον ρόλο του στις προεδρικές εκλογές στην ελληνοκυπριακή κοινότητα: κοστούμι – φουστανέλα και πάλι από την αρχή
Ελάχιστα διεθνή ΜΜΕ έκαναν τις συνομιλίες θέμα καν. Για όσους σε Κύπρο και σε Ελλάδα-Τουρκία ασχολήθηκαν, υπήρχε μια μικρή διακύμανση, αλλά με βάση και το παρελθόν – τις αποτυχίες στο Μοντ Πελεραν, αλλά και της πρόσφατης απόπειρας Άιντε - η πιθανότητα δραματικής επιτυχίας υπήρχε κάπως [ιδιαίτερα γιατί η πίεση από τα κάτω είχε κάποια επίδραση αυτήν τη φορά], αλλά με βάση την εικόνα του παρελθόντος, αυτή η πιθανότητα ήταν μικρή. Η ελληνοκυπριακή πλευρά, ο Αναστασιάδης, φερόταν να σύρεται απρόθυμα στις συνομιλίες με βασικό στόχο να αποφύγει να έχει την ευθύνη της αποτυχίας, αλλά χωρίς να δεχτεί λύση, επίσης, εν όψη εκλογών.

Δευτέρα: οι ε/κ με προτάσεις εκτός περιγράμματος; Το θέαμα διαρροών της Τρίτης
Αυτό ήταν ολοφάνερο από την σειρά γεγονότων: στις αρχές της εβδομάδας, όταν κατατέθηκαν προτάσεις στα πλαίσια των παραμέτρων του ΟΗΕ, φάνηκε ότι η ε/κ πλευρά δεν ήταν εντός των ορίων. Και ενώ τα ε/κ ΜΜΕ εξαπέλυσαν την Τρίτη ένα σύννεφο παραπλανήσεων και μετατοπίσεων για να κρατήσουν τους ντόπιους ιθαγενείς στο σκοτάδι – και μάλιστα με διαρροές που έδειχναν ένα πανικό της ε/κ πλευράς να αυτό-δικαιολογηθεί στο κοινό της για την αποτυχία της να πείσει ότι οι προτάσεις την ήταν στο καθορισμένο πλαίσιο, και παραβιάζοντας την υπόσχεση της για απόρρητο των συνομιλιών. Αντίθετα, η τουρκική και η τουρκοκυπριακή πλευρά σε γενικές γραμμές τήρησαν το εμπάργκο διαρροών και ο κ. Ακκιντζιη ήταν ο πιο νηφάλιος από όλους.

Εδώ αξίζει να εστιάσει κάποιος σε μια ενδιαφέρουσα συνέχεια. Οι διαρροές του Κοτζιά εστίαζαν στο δικαίωμα επέμβασης – και είναι ακριβώς με αυτές τις διαρροές αλλα και επιθετικές ερωτήσεις προς τον Τσαβουσογλου την Τρίτη, που κατάφεραν να κατασκευάσουν ένα μοντάζ ότι η Τουρκία δεν δέχεται τίποτα…Φαίνεται λες και το επικοινωνιακό επιτελείο του προεδρικού είχε στήσει το σενάριο αποχώρησης, από την Τρίτη και αναγκάστηκε να υποχωρήσει με τον ερχομό Γκουτιερες. Αλλα όπως φαίνεται και από την αναφορά της Κ. Ηλιάδη ουσιαστικά ο Αναστασιάδης την Πέμπτη θα αναζητούσε τρόπους να φύγει – αφού δεν δεχόταν από ότι φάνηκε να συζητηθεί έστω μεταξύ Τσίπρα – Γιλτιριμ το θέμα της απόσυρσης των επεμβατικών δικαιωμάτων. Οπότε η παρουσίαση του Τσαβουσογλου αποσπασματικά είχε την χρήση της – ενώ  ο Τσαβουσογλου δήλωνε ότι δεν δεχόταν όρους [«μηδέν..μηδέν..»], οι δηλώσεις του παρουσιάζονταν λες και έλεγε ότι δεν δεχόταν καν αποχώρηση στρατού. Άμα κόβεις όπου θέλεις τις φράσεις, βγάζεις ότι ναναι με το μοντάζ και το voice over
Για όποιαν παρακολουθούσε τις πρώτες μέρες ήταν λ.χ. ενδιαφέρον ότι ..σχεδόν μετάφραζαν τι έλεγε ο Αναστασιάδης για να ..ταιριάζει με το κλίμα που ..έπρεπε..
 Μετά, την Τετάρτη, ξαφνικά ο Αναστασιάδης, ο οποίος σύμφωνα με τη χορωδία των επίσημων/καθεστωτικών ΜΜΕ, δεν είχε κανένα πρόβλημα και οι προτάσεις του ήταν δήθεν μέσα στα πλαίσια του ΟΗΕ, έβγαλε την φουστανέλα και φόρεσε κοστούμι – διέρρευσε ότι θα έκανε «αντεπίθεση με υποχωρήσεις». Ακόμα και η ορολογία «αντεπίθεση» ήταν εκφραστική για το πόσο παραπλανητικά ήταν όσα μετέδιδαν τα ΜΜΕ ότι η ε/κ αντιπροσωπεία ήταν… «άνετη» και όχι «νευρική» όπως η Τουρκία κατά τον Κοτζιά [αυτό ήταν μέρος των θεαμάτων της Τρίτης].

Ακόμα και από το γεγονός ότι τα δίκτυα της κυβέρνησης Αναστασιάδη στα ΜΜΕ, όχι απλώς επέτρεπαν, αλλά και ενθάρρυναν τέτοια σκηνικά διαρροών, ήταν εμφανές ότι ο νυν ένοικος του λόφου στο Στροβολο, είχε ως βασικό στόχο, την δαιμονοποιηση, αντί της προσπάθειας συγκλίσεων. Συμπεριφερόταν όπως οι ελληνοκυπριακές ποδοσφαιρικές ομάδες στο παρελθόν όταν έπαιζαν διεθνείς αγώνες: πήγαιναν για να μην χάσουν με μεγάλο σκορ, στην περίπτωση του Αναστασιάδη να μην φορτωθεί την ευθύνη, η έστω όλη την ευθύνη. Για τον ίδιο η προεκλογική φάνηκε να είναι σαφώς η πρώτη προτεραιότητα.
Την επόμενη, την Πέμπτη, και αφού είχε δημιουργηθεί πια μια δυναμική με τις «αντεπιθέσεις υποχωρήσεων» [και είχε έρθει και ο Γκουτιερες μετα από τουρκική εισήγηση], και ενώ μέχρι και στο ΡΙΚ μεταδιδόταν ότι κόντευαν πια σε πολιτική συμφωνία,[2] ο Αναστασιάδης ξαναφόρεσε τη φουστανέλα και άρχισε να απαιτεί επιπρόσθετες υποχωρήσεις της Τουρκίας [γραπτή δέσμευση για την απόσυρση επεμβατικών δικαιωμάτων, σε ανταλλαγή για την εκ περιτροπής – την οποία όμως οι τουρκοκυπριοι θεωρούσαν ότι είχε δοθεί σαν αντάλλαγμα της Μορφου], ενώ ο ίδιος απέσυρε τις δικές του… Η ελπίδα του, πάντως, ότι με ένα δικηγορίστικο τρόπο θα κατάφερνε να φορτωθεί ευθύνη στην Τουρκία ή τους τουρκοκύπριους απέτυχε… ο Γκουτιέρες αρχικά κράτησε αποστάσεις, αλλά ταυτόχρονα συμπεριφέρθηκε με την ίδια αποστασιοποιημενη λογική του Άιντε. Αν δεν θέλετε, «καλή τύχη», ενώ η αναφορά του σε βορρά και νότο μάλλον τυχαία δεν ήταν σε αυτό το πλαίσιο..

Η αποτυχία της στρατηγικής Αναστασιάδη: τα θέματα που ανέδειξε για να τα ανταλλάξει διαπραγματευτικά, επέστρεψαν και τον βρήκαν σαν μπούμερανγκ - ανάλογες αποσύρσεις της τ/κ πλευράς [όπως με την εκ περιτροπής και την Μορφου]
Για να κατανοηθεί το αδιέξοδο του Αναστασιάδη, θα πρέπει να δει κανείς πέρα από τον πανικό της πρώτης φάσης [με τις θέσεις εκτός παραμέτρων] που τον ανάγκασε σε αναδίπλωση, και τις υποτιθέμενες παραχωρήσεις του – ουσιαστικά ήταν παραδοχές δικές του για την αποτυχία της ό,ποιας στρατηγικής του το προηγούμενο διάστημα 10 μηνών [Σεπτέμβριος 2016- Ιούνιος 2017]. Τα δυο βασικά στοιχεία των παραχωρήσεων ήταν η μη-επιμονή στην εξαίρεση των τούρκων υπηκόων από τις 4 ελευθερίες που θα έχουν και οι τούρκοι πολίτες με βάση την αναλογία 4 προς 1, και η εκ περιτροπής προεδρία…
1.    4 προς 1 και τούρκοι πολίτες. Αυτό το θέμα το ανέδειξε μόνος του ο Αναστασιάδης και φαίνεται να ήλπιζε ότι θα εμπλέξει την Ευρωπαϊκή Ένωση, που δεν θα δεχόταν, και έτσι θα κρυβόταν πίσω από την ΕΕ για να κάνει εσωτερική παράσταση φουστανέλας. Οι πληροφορίες εδώ και μήνες έλεγαν ότι αρμόδιοι της ΕΕ είχαν ξεκαθαρίσει ότι δεν έχουν πρόβλημα με το θέμα [οι 3 ελευθερίες καλύπτονταν από την τελωνειακή ένωση ΕΕ-Τουρκίας και η 4η θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί με διευθέτηση στις συνομιλίες την οποία θα αποδεχόταν η ΕΕ] και μάλιστα δυσφορούσαν με τα επικοινωνιακά παιχνίδια του Αναστασιάδη. Στο Κρανς Μοντανα με παρουσία της ΕΕ, το θέμα μάλλον έληξε και με επίσημη θέση της ΕΕ που άφηνε όλο το κόλπο του Αναστασιάδη ξεκρέμαστο. Βασικά απέτυχε, έχασε και προσπάθησε να καλύψει την αποτυχία με. .. «αντεπίθεση παραχωρήσεων» .

2.    Εκ περιτροπής. Αυτό το ζήτημα, όπως γράφτηκε και στον Πολίτη την περίοδο του Μοντ Πελεραν, ο Αναστασιάδης θεωρούσε ότι θα το κρατούσε για το τέλος για να διαπραγματευτεί και να.. πάρει κάτι. Εδώ τα πράγματα ήταν χειροτέρα όσον αφορά στο διάφανο των ελιγμών και των εναλλαγών φουστανέλας/κοστουμιού: η εκ περιτροπής υπήρχε και στο σχέδιο Ανάν, είχε βελτιωθεί με προσθήκη της σταθμισμένης ψήφου που ήταν ε/κ διεκδίκηση για να υπάρχει ενιαία ψηφοφορία [και την ενέκρινε και ο Τάσσος στο Εθνικό Συμβούλιο το 2008], αλλά ο Αναστασιάδης συμπεριφερόμενος κουτοπόνηρα [ή έτσι νόμιζε] δεν δεχόταν να κλείσει η σύγκλιση για να ..πάρει και άλλα.[3] Κουτοπόνηρα γιατί απέναντι είχε άλλους που έβλεπαν τί έκανε. Έτσι, αφού υπαναχώρησε από την εκ περιτροπής άρχισαν και ανάλογες αλλαγές ή οπισθοχωρήσεις και των τ/κ στο εδαφικό – ενώ ο Αναστασιάδης δεν έκλεινε την εκ περιτροπής στο Μοντ Πελεραν, ξαφνικά είδε χάρτη χωρίς την Μορφου… Απλώς οι τουρκοκυπριοι έβαλαν κάτι απέναντι στο κολπάκι του «θα σας δώσω κάτι στο τέλος». Η απάντηση ήταν «θα πάρεις κάτι στο τέλος». Αναγκάστηκε, τελικά, να αναγνωρίσει το αναπόφευκτο της εκ περιτροπής με αντάλλαγμα την Μορφου. Όπου υπήρχε και ζήτημα των δικαιωμάτων των χρηστών τ/κ [το «ανθρωπιστικό», όπως αναφέρθηκε].. ή όπως το έθεσε μια διατύπωση «Δεν έδιναν ολόκληρη την Μορφου».. Το θέμα είναι ότι η Μορφου θα επιστρεφόταν, αλλά με συζήτηση για τις λεπτομέρειες… Την επομένη φορά η Μορφου θα συζητείται ίσως σαν ουδέτερη περιοχή…

Ο Αναστασιάδης, όμως, δεν κατάλαβε από την αποτυχία των 2 στρατηγημάτων του [4-1 και καθυστέρηση εκ περιτροπής] και εκλαμβάνοντας το δικό του αφήγημα ως πειστικό και στους γύρω του, ήθελε και άλλες παραχωρήσεις μετα τις αρχικές της Τουρκίας [για χρονοδιάγραμμα αποχώρησης στα 15 χρόνια] και την ασφάλεια-εγγυήσεις.. εκεί φαίνεται ότι υπήρχε χώρος για περαιτέρω συζήτηση – Ίσως η πραγματική διάσκεψη στην Νέα Υόρκη για τις συνολικές εγγυήσεις.

Σύμφωνα με αναφορά στα ε/κ ΜΜΕ [Ρεπόρτερ] φαίνεται ότι ο Τσαβουσογλου είχε αφήσει να νοηθεί [στο πλαίσιο της πρακτικής «κάνεις κίνηση – κερδίζεις»] ότι θα δεχόταν η Τουρκία και διαφοροποιήσεις στο πλαίσιο αποχώρησης των στρατιωτών και στο θέμα των επεμβατικών δικαιωμάτων και σύνδεε το δεύτερο με την συνάντηση πρωθυπουργών, Τσίπρα - Γιλτιριμ. Εκεί ο Αναστασιάδης, κρίνοντας από το σχόλιο του Ακκιντζιη ότι είχαν ήδη «ετοιμάσει τις βαλίτσες τους», φάνηκε ότι δεν είχε καμία πρόθεση να συνεχίσει. Δεν ξέρουμε τι είπαν με τον Τσίπρα, αλλα η εικόνα της αποθυμίας της ε/κ πλευράς, ήταν σαφής και στις δημόσιες δηλώσεις για το αν θα έπρεπε να έρθουν οι δυο πρωθυπουργοί. Ο Αναστασιάδη δήθεν ήθελε λύση με απόσυρση των επεμβατικών δικαιωμάτων, αλλα αντί να μείνει να δει τι θα γινόταν στην συνάντηση Τσιπρα-Γιλτιριμ, φάνηκε να προσπαθεί να την αποφύγει.

 Στην διάσκεψη την ίδια ο Αναστασιάδης άρχισε να αποσύρει πάλι την εκ περιτροπής, την οποίαν είχαν δώσει οι τουρκοκυπριοι σύμφωνα με τον κ. Ακκιντζιη: «Είπε ότι η τουρκική πλευρά έκανε άνοιγμα στο εδαφικό όπως ανέμενε ο κ. Γκουτιερες»…[το οποίο όπως ανέφερε πιο πάνω ήταν η Μορφου] και να την συνδέει, όχι με την Μορφου [όπως ήταν και η ιστορική ανταλλαγή μετά τη δική του κίνηση υπαναχώρησης στο θέμα των συγκλίσεων], αλλά με τις τουρκικές παραχωρήσεις στην ασφάλεια και τις εγγυήσεις: «…η ε/κ πλευρά εξέφρασε αρχικά τη διαφωνία της με την έννοια της εκ περιτροπής προεδρίας και στη συνέχεια ανέφερε ότι θα την αποδεχόταν ως αντάλλαγμα για την αποδοχής της θέσης για μηδέν στρατιώτες και εγγυήσεις.»[δηλώσεις Ακκιντζιη]

Προφανώς, ο Τσαβουσογλου βλέποντας την κωμωδία μιας προσφοράς καθυστερημένης να ζητά και ρέστα, δεν επιβεβαίωσε δημόσια όσα είπε ιδιωτικά στον Γκουτιερες – η προσφορά προφανώς είχε γίνει με την προϋπόθεση ότι οι ελληνοκύπριοι είχαν ένα αντιπρόσωπο που διαπραγματευόταν, αντί να κάνει παραστάσεις για κοινοτικούς προεκλογικούς λόγους και με συμπεριφορά ατόμου που δεν τηρεί καν τα κόσμια...Σύμφωνα τουρκόφωνα ΜΜΕ, που επικαλέστηκε το Άλφα, ο Αναστασιάδης έκανε και ένα από τα θεάματα που έκανε και με τον Ακκιντζιη για το ψήφισμα του ΕΛΑΜ: σηκώθηκε και έφυγε για να τηλεφωνήσει του Τσίπρα. Μάλλον η κίνηση εκλήφθηκε και πάλι σαν άξεστη. Και με τον Αναστασιάδη, πια, να έχει επιστρέψει στις θέσεις της Τρίτης πανικόβλητος ότι θα μπορούσε να υπάρξει λύση [άρα να κινδυνεύει το σχέδιο του να σπρώξει την διαδικασία παρακάτω: παρέμβηκε για να διαψεύσει ότι υπήρχε προοπτική για πολιτική συμφωνία, ενώ ήταν μάλλον ψυχρός με την κάθοδο των πρωθυπουργών κοκ], μάλλον εκεί διέκοψε ο Γκουτιερες. [4]



Αυτός που τα έγραφε αυτά την Τετάρτη, θα είχε πρόθεση και θάρρος να προχωρήσει σε περίγραμμα λύσης την…άλλη μέρα, την Πέμπτη; Η παράλληλη, με τις συνομιλίες, προεκλογική εκστρατεία είχε ήδη ξεκινήσει από την Τετάρτη, 5/7, ενώ κατά τα αλλα ετοίμαζε την "αντεπίθεση με υποχωρήσεις"
 Να δούμε τώρα αν επαληθευτούν και οι φήμες για κακή συμπεριφορά του Αναστασιάδη.
Ο Αναστασιάδης φαίνεται πως ήταν, όπως συνήθως, πανικόβλητος μπροστά στην πιθανότητα συμφωνίας, αλλα και το τί θα έλεγε στο διχασμένο του κόμμα. Και δεν φημίζεται και για την ψυχραιμία του- και τα συμπτώματα στέρησης είναι παράδοξα μερικές φορές. Η αποχώρηση του για ένα διάστημα από τη συνάντηση, μπορεί να είναι το γνωστό χιλιοπαιγμενο σενάριο «θυμώνω και φεύγω για να το δείξω. Αλλά θα έρθω πίσω, περιμένετε» που είδαμε και στη συζήτηση του με τον Ακκιντζιη για το ψήφισμα του Ελαμ..
Και τώρα τι; Η απροθυμία, η αδυναμία διαπραγμάτευσης, και οι ζημιές που επισώρευσε ήδη στην κοινότητα του, η αντιφατική πολιτική Αναστασιάδη
Ο Αναστασιάδης δεν κέρδισε τίποτα. Σαν πρόεδρος, όμως, έχασε την ευκαιρία με το άνοιγμα της Τουρκίας για συνολικές εγγυήσεις που δεν θα την είχαν ως βασικό εγγυητή με επεμβατικά δικαιώματα… Αν δεν υπάρξει λύση, ο Αναστασιάδης θα είναι η φιγούρα που έδωσε για πάντα το δικαίωμα στην Τουρκία να επεμβαίνει στην Κύπρο, αφού τώρα πια ισχύουν οι όροι της συνθήκης του 1960. Και η θέση της Τουρκίας είναι να φύγει το θέμα από τον ΟΗΕ. Και οι ε/κ πως θα πείσουν τον ΟΗΕ μετα τα θεάματα Αναστασιάδη – και στο Κρανς Μοντανα αλλα και την προηγούμενη περίοδο; Κατά τα αλλα όλα το κόλπα του για θέματα καθυστερήσεων [όπως το 4-1 και η καθυστέρηση της αποδοχής της εκ περιτροπής] δεν του απέδωσαν τίποτα απολύτως. Μόλις υπαναχώρησε στην σύγκλιση της εκ περιτροπής, του έριξαν την δικιά τους υπαναχώρηση στην Μορφου. Ο Αναστασιάδης, όμως, κάνοντας ότι δεν κατάλαβε ότι στο Κρανς Μοντανα του έδιδαν Μορφου για εκ περιτροπής, προσπάθησε να το παίξει ότι η Μορφου ήταν δεδομένη, και επέστρεψε στο «μηδέν. ..μηδέν..». Σε αυτό το πλαίσιο και με δεδομένο ότι ο Αναστασιάδης δε φαινόταν να διαπραγματεύεται σοβαρά [φαίνεται ότι στις συνομιλίες κατέθεσε αρχικά εγγράφως την «παραχώρηση» για την εκ περιτροπής και μετα την απέσυρε για να εκβιάσει γραπτό κείμενο της Τουρκίας για το νέο της άνοιγμα [μέσω Γκουτιερες] για αποδοχή της απόσυρσης των επεμβατικών δικαιωμάτων όπως το κατέγραψε το Ρόιτερ: «Indications which had emerged on Thursday that Turkey was considering relinquishing intervention rights vanished when the Greek side asked for that commitment in writing

Και αν προσθέσουμε και την πληροφορία που διοχετεύτηκε μέσω Πιμπισιη στον Φιλελεύθερο, το κλίμα υπαναχώρησης του Αναστασιάδη σε πλαίσιο εκνευρισμένης, και ενδεχομένως, μπορεί να υπολογίσει κάποιος και ίσως άξεστης συμπεριφοράς, έκανε αυτονόητα τον Τσαβουσογλου, να αρνηθεί. ήδη είχε διαβιβαστεί ότι κάτι τέτοιο [η απόσυρση των επεμβατικών δικαιωμάτων] θα γινόταν στην συνάντηση Τσίπρα – Γιλτιριμ. Αλλα η ελληνοκυπριακή  πλευρά φαινόταν ότι δεν ήθελε καν να πάνε οι πρωθυπουργοί.
Είναι δύσκολο σε αυτό το πλαίσιο να δει κανείς τον Αναστασιάδη να κανει κάτι διαφορετικό από το να προσπαθεί εναγωνίως να αποφύγει να πάρει ευθύνη. Ακόμα και αν υποθέσει κανείς ότι όλες αυτές οι αντιφατικές ενέργειες ήταν προϊόν κάποιας στρατηγικής, εμφανώς κανει πια κακό στο θέμα που ανέλαβε να προωθήσει/διαπραγματευτεί: μετα τις υπαναχωρήσεις του στο Μοντ Πελεραν, η επιστροφή της Μορφου τέθηκε υπό αμφισβήτηση, ενώ τώρα η Τουρκία δήλωσε [σαν απόλυτος σύμμαχος των ε/κ απορριπτικών και των παραστάσεων του Αναστασιάδη με την φουστανέλα που επίσης δεν ήθελαν λύση] ότι έκλεισε μια εποχή. Και ο Γκουτιερες αποχαιρέτησε το θέμα με ευχές σε βορρά και νότο. Είναι και αυτή η διατύπωση πια μέρος του κυπριακού;…

Ο Αναστασιάδης φαίνεται να έχει κάψει τα χαρτιά του με τις ανώριμες θεατρικές του παραστάσεις, όχι μόνο με τον Ακκιντζιη, αλλά και με τον ίδιο τον Γκουτιερες… Γενικά, μαθημένος σε μια σχολή, αυταρχικών εσωτερικών επιδείξεων και σχέσεων πελατειακής πολιτικής συμπεριφοράς, φαίνεται να αδυνατεί να κατανοήσει το διεθνές πλαίσιο και τα δεδομένα του. Είναι κακός διαπραγματευτής – δεν φαίνεται να μπορεί να κάνει κάτι πέρα από τις παραστάσεις bullying με τασάκια και πόρτες, ή κουτοπόνηρες κινήσεις που είναι εμφανώς διαφανείς, αλλά ζει στο μικρόκοσμο του ότι  τα δίκτυα των πελατειακών σχέσεων στα ΜΜΕ και τους ιδιοκτήτες τους, θα κερδίσει τις εντυπώσεις στους ε/κ. Ούτε ότι αυτό είναι πια παροδικό κατανοεί, ούτε την ουσία του κυπριακού σαν μη εσωτερικού ελληνοκυπριακού ζητήματος. Είναι, για να παραφράσουμε τον Βασιλείου,  λες και στο κυπριακό συμφώνησαν να παίζουν με τους κανόνες του ποδοσφαίρου και ξαφνικά ο Αναστασιάδης αρχίζει να παίζει βόλεϊ…

Τουλάχιστον ο ΟΗΕ ολοκλήρωσε τον κύκλο που ξεκίνησε από τους δείκτες Γκουεγιαρ…
Αν είναι να αναζητήσει κάποιος κάτι θετικό σε όλο αυτό το θέαμα, είναι ότι ο ΟΗΕ, ο Άιντε και ο Γκουτιερες, φαίνονται να έχουν κάνει μια σημαντική κωδικοποίηση των θεμάτων της ασφάλειας, και αν μη τί άλλο, στο τέλος υποχρέωσαν και τον Αναστασιάδη να αναγνωρίσει ότι το κόλπο με την απόσυρση της εκ περιτροπής και το 4-1 ήταν παιδιάστικες στρατηγικές υπεκφυγής.
Και μένει, βέβαια, ανοικτό και το θέμα πως θα λειτουργήσει ο ΟΗΕ. Ο οποίος ήδη έδωσε μηνύματα αποχώρησης. Ήδη, επίσης, έθεσε επί τάπητος τις ιδέες του για τις παραμέτρους και φωτογραφίζει τη λύση με ισορροπία και για τις δυο κοινότητες.

Οι τουρκοκυπριοι
Ο κ. Ακκιντζιη, νηφάλιος αλλα χωρίς ενθουσιασμούς πια, όπως μέχρι το 2016, ανέφερε σαν είδος ντε φάκτο γεγονότος ότι «για την γενιά τους» [εννοώντας τον Αναστασιάδη] η διαδικασία έχει τελειώσει. Και ευχήθηκε το καλύτερο στις επόμενες γενιές. Για ένα αντικειμενικό παρατηρητή, η εμφανής απογοήτευση αυτού του έντιμου κυρίου, ήταν ίσως το πιο θλιβερό της όλης υπόθεσης του Κρανς Μοντανα.

Η Τουρκία
Ο Τσαβουσογλου ήταν επίσης λιτός στις δηλώσεις του προσπαθώντας να αποφύγει αυτό που έκανε συστηματικά ο Αναστασιάδης και ο Κοτζιάς.
"Ο Τούρκος υπουργός, ερωτηθείς από το πρακτορείο Anadolu αν η διαρροή εγγράφων από την ελληνοκυπριακή πλευρά συνέβαλε στην αποτυχία, είπε πως δεν θέλει να αρχίσει τις κατηγορίες με το που ολοκληρώθηκε η διάσκεψη, ωστόσο ανέφερε πως υπήρξαν πολύ αρνητικά βήματα, όπως πολιτικά παιχνίδια και διαρροή εγγράφων." Πηγή: http://politis.com.cy/article/tsavousogloupolitika-pechnidia-ke-diarroi-engrafon-eferan-navagio
Αλλα από εκεί και πέρα, μάλλον συνέχισε από το «βορράς – νότος», του Γκουτέρες. Θα αναζητήσουν, είπε, λύση εκτός ΟΗΕ..Η Τουρκία με ένα πολλαπλό πια ρόλο και θέση την περιοχή μας, φάνηκε να πριμοδοτεί τη λύση του κυπριακού σαν τρόπο βελτίωσης σχέσεων με Ευρώπη. Αλλά αν δεν προκύψει κάτι η «ανατολική στροφή» του Ερντογάν, είναι αναμενόμενη, και το κυπριακό είναι πια λεπτομέρεια. Και το τουρκοκυπριακό θεσμικό μόρφωμα θα αποκτά στο μέλλον διαστάσεις σχέσεων με άλλες οντότητες [κρατικές η μη] που ίσως οι ε/κ να μην υποψιάζονται καν στην εσωστρέφειά των θεαμάτων τους.

Η Ελλάδα…
Η Ελλάδα αν ήταν να παίξει κάποιο ρόλο διαμεσολαβητή με τη Γερμανία μάλλον θα περιμένει μετά τις εκλογές στην Γερμανία. Αλλα αν είναι να γίνει κάτι σε εκείνο το πλαίσιο, αυτό μάλλον θα το αναλάβει ο Τσίπρας – αν και όταν…Ο Κοτζιάς φαινόταν σαν εάν περιφερόμενο θέαμα συγκάλυψης, παρά ουσίας με το σύνδρομο «ας απολαύσουμε τα 15 λεπτά δημοσιότητας λες και είναι Ιστορία και όχι ένα ακόμα θέαμα.» Αλλα είναι και ανοικτό θέμα τι είπαν Αναστασιάδης – Τσίπρας..

Η πιθανότητα υποβάθμισης της Κυπριακής Δημοκρατίας σε κοινοτική αυξάνεται σε αυτό το πλαίσιο. Το φυσικό αέριο και οι έρευνες για αυτό, θα είναι πια καταγραφή του αόρατου πέπλου αυτής της διαδικασίας. Άσχετα με το θέαμα του Ιουλίου με την Τοτάλ [που ο Αναστασιάδης θέλει να το προβάλει προεκλογικά] θα υπάρχει και τουρκικό ερευνητικό πλοίο για γεωτρήσεις το φθινόπωρο..κοκ….

Το πώς θα αντιδράσει η κυπριακή κοινωνία θα φανεί – το αρχικό κύμα, όπως πάντα είναι ένας κατακλυσμός ελληνοκυπριακής αυτό-επιβεβαίωσης [και σε βαθμό εξευτελισμού υπακοής των δημοσιογράφων στα καθορισμένα πλαίσια και οδηγίες]  που προκαλεί μόνο πλήξη… Όταν διαφανούν τα γεγονότα, θα διαφανεί και το ξεκάθαρο περίγραμμά της λύσης, και η αποτυχία Αναστασιάδη – και σαν «πολιτικού λύσης», αλλά και σαν απορριπτικού [διότι ουσιαστικά κανει τώρα ότι έλεγε ο ν. Παπαδόπουλος μόνο που εκείνος το έλεγε πριν 3 χρόνια]. Τώρα παγιδεύτηκε περπατώντας σε δυο βάρκες όπως στον βοσκό του ψεύτη… ποιός θα τον πιστέψει και γιατί πια;

Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι παρόλα αυτά, το κυπριακό ουσιαστικά και επι του εδάφους, μετα το άνοιγμα των οδοφραγμάτων το 2003, αλλα και συνταγματικά/θεσμικά  [με τις αλλαγές και συγκλίσεις η έστω παραχωρήσεις που έγιναν] είναι μπροστά σε ένα ξεκάθαρο σχέδιο λύσης: σε όσα έχουν συμφωνηθεί σαν συγκλίσεις ήδη, συν η Μορφου υπό ε/κ διοίκηση [με ρυθμίσεις για τ/κ], εκ περιτροπής με σταθμισμένη ψήφο, χρονοδιάγραμμα αποχώρησης τουρκικού στρατού, κατάργηση δικαιώματος μονομερούς επέμβασης στο νέο σύστημα εγγυήσεων με βάση το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ [και με συμμετοχή της Τουρκίας]…

Αργά η γρήγορα  θα επανέλθει – ενδεχομένως και από τα κάτω..
Σε αυτό το στάδιο πάντως οι κύπριοι – και ιδιαίτερα οι ελληνοκύπριοι - είναι βασικά οι χαμένοι της διαδικασίας. Οι προσφυγές θα συνεχίσουν να ζουν άνισα αφού δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις περιουσίες τους, σε μια εποχή που η αλλαγή των οικονομικών δεδομένων, ευνοεί σαφώς τους νοτίους να κινούνται πιο άνετα. Πολιτικά θα βρίσκονται στην συνθήκη του 1960, με τον τουρκικό στρατό στο βορρά, και με τον κίνδυνο να ανοίξει το βόρειο σύνορο σε μαζική μετανάστευση. Οι τουρκοκυπριοι θα είναι και παλιν στην δύσκολη θέση να κινούνται μεταξύ Τουρκίας και ΕΕ με την διαμεσολάβηση των ε/κ που ακόμα διαχειρίζονται την Κυπριακή Δημοκρατία..

Ο επικεφαλής της μονάδας για το κυπριακό της ΕΕ, ο οποίος πήρε μέρος στην διάσκεψη, εκπροσωπώντας την ΕΕ, επικροτεί το δημοσίευμα της Cyprus Mail[5] [σαν «καλή περίληψη» που «αξίζει να διαβαστεί»].





EU team and HRVP met at at Crans-Montana



[2] "Πληροφορίες που κυκλοφορούσαν χθες μέχρι αργά έκαναν λόγο και για πιθανότητα συνολικής κατάργησης των επεμβατικών δικαιωμάτων, ενώ δεν υπήρχε κατάληξη στη διαπραγμάτευση όσον αφορά τους μηχανισμούς εφαρμογής της λύσης. Μέχρι αργά ψες φαίνονταν να είχαν κλειδώσει και η δραστική μείωση των στρατευμάτων από την πρώτη ημέρα της λύσης, καθώς και η εκ περιτροπής προεδρία." Πηγή: http://politis.com.cy/article/elixe-me-navagio-to-kran-montana

[3] Δηλώσεις Ακιντζή: «Είπε ότι η τουρκική πλευρά έκανε άνοιγμα στο εδαφικό όπως ανέμενε ο κ. Γκουτέρες και ισχυρίστηκε ότι η ε/κ πλευρά εξέφρασε αρχικά τη διαφωνία της με την έννοια της εκ περιτροπής προεδρίας και στη συνέχεια ανέφερε ότι θα την αποδεχόταν ως αντάλλαγμα για την αποδοχής της θέσης για μηδέν στρατιώτες και εγγυήσεις.»




Ιωνάς – Νεοκλεους – Παπακώστας: ο καθρέφτης της ημετεροκρατίας που σκοτώνει επίσης… Ο θάνατος [εν γνώσει αρμοδίων που μπορούσαν να το αποτρέψουν] του Κ. Παπακώστα και η ξεδιάντροπη χυδαιότητα της ημετεροκρατίας στην υπόθεση Νεοκλέους που δεν φαίνεται να κατανοεί καν τα συνεπαγόμενα μιας θεσμικής θέσης από την οποία παρανομεί κάποιος




Παρακολουθώντας τις προσπάθειες του Ιωνά Νικολάου να δικαιολογηθεί για την ευνοιοκρατία, στην υπόθεση Νεοκλέους, τις συγκριτικές ευθύνες για τον θάνατο Παπακώστα και την πλήρη απουσία ισονομίας

 «Χωρίς καν ιατρικό ιστορικό θεραπείας των χρόνιων προβλημάτων του κατάδικου Νεοκλέους, πέραν της χρήσης παυσίπονων και της σίτισης του που γινόταν κανονικά κατά την παραμονή του εντός των φυλακών ξαφνικά κινήθηκε ολόκληρος ο κρατικός μηχανισμός για την αποκατάσταση της υγείας του...
Όμως, είναι ευχάριστο να βλέπεις το Κράτος να είναι σε θέση να προλαμβάνει καταστάσεις και ειδικότερα δείχνοντας την ευαισθησία του αναφορικά με την κατάλληλη περίθαλψη καταδίκων ώστε να μην προκύπτουν π.χ. λοιμώξεις. Η εύνοια αυτή του Κράτους δεν εφαρμόζεται ή εφαρμόστηκε σε όλους, όπως στην περίπτωση του μακαριστού Παπακώστα.
Είναι και κάποιοι κατάδικοι βέβαια που ακολουθούν χημειοθεραπεία και δεν υπάρχει θέμα λοιμώξεων σε αυτούς όπου το ανοσοποιητικό τους είναι μηδέν.

Ηθικό δίδαγμα:
Η προτροπή των σοβαρά ασθενούντων πολιτών της Κ.Δ. να εγκληματούν και να παραβιάζουν τον Ποινικό Κώδικα ώστε να τύχουν της καλύτερης και πολυτελέστερης θεραπείας της ασθένειας τους όντας κατάδικοι! Τραγικό...»
Σχόλιο της Βουλευτή Άννας Θεολόγου, της «Συμμαχίας Πολιτών»

Η υπόθεση της παράτυπης, όπως φαίνεται από τις εκθέσεις του Γενικού Ελεγκτή και τις αναφορές της Γενικής Εισαγγελίας, μεταφοράς του κ. Π. Νεοκλέους από τη φυλακή στο μέλαθρο στην Παλώδια, είναι πια [μετά και από αυτήν την τεκμηρίωση] ένα κορυφαίο δείγμα και της ημετεροκρατίας [που απλώνεται με άνεση και στην εφαρμογή δικαστικών αποφάσεων], αλλά και του τρόπου με τον οποίο αφέθηκε να πεθάνει [παρά τις σαφείς ιατρικές προειδοποιήσεις] ο Κ. Παπακώστας. Έτσι, ο απόηχος της θεαματικής υστερίας που κατασκευάστηκε μετά την έκρηξη στο Μαρί, ήρθε τελικά να λειτουργήσει σαν καθρέφτης και για αυτούς που φώναζαν τότε [και τώρα σιωπούν ή απλώς μουρμουρούν] με το να αντιπαραβάλει τη χυδαία ημετεροκρατία που ξανα-επιβλήθηκε χρησιμοποιώντας και το Μαρί. Διότι η υπόθεση  Νεοκλέους αφορά την υπόθεση Ρίκκου, η οποία ήταν και η μόνη που διερευνήθηκε αυτήν την περίοδο χωρίς τις υστερίες των ΜΜΕ [χάρις ουσιαστικά στην τόλμη του κ. Κληρίδη να τα βάλει με αυτό που φαινόταν να διαμορφώνεται σαν παρακλάδι του βαθέως κράτους και στην γενική εισαγγελία] για τα τόσα σκάνδαλα αυτής της κυβέρνησης. Και τον προνομιούχο που πιάστηκε [σε μια σκανδαλώδη υπόθεση στησίματος δίκης] έτρεξε αμέσως ο μηχανισμός του κυβερνητικού κόμματος να τον βοήθησε να βγάλει την ποινή του.. βολικά. Κοντά στο το σπίτι του..

Οι αποκαλύψεις στη Βουλή είναι σαφείς. Ο κ. Ιωνάς Νικολάου κίνησε γη και ουρανό για να καταφέρει να εκμαιεύσει από ένα ιατροσυμβούλιο [χρειάστηκε 4 τελικά] έγκριση αυτού που ήθελε/έπρεπε κομματικά [και ιδιωτικά;] να κάνει: να πάει δίπλα από το σπίτι του ο γιος του κ. Νεοκλέους. Και στη διαδικασία παρανόμησε χωρίς ίχνος ντροπής – μέχρι και τον κανονισμό να μην μεταφέρονται φυλακισμένοι εκτός Λευκωσίας τον παραβίασε, λες και οι κανόνες είναι δυο ειδών όντως – για ημέτερους και όλους του υπόλοιπους. Και φυσικά, προέκυψαν και συγκριτικά παραδείγματα – πόσο καθυστερούν ανάλογα ιατροσυμβούλια για άλλους με καρκίνο κοκ. Και ο κ Νεοκλέους δεν είχε καν απόδειξη ότι όντως είχε τόσο μεγάλο πρόβλημα πριν την καταδίκη του. Προφανώς, όσο οδυνηρό και αν ακούγεται, βρέθηκε μια ιατρική δικαιολογία για να γίνει η παρατυπία.[1]

Όμως, το συγκριτικό παράδειγμα που θα συνοδεύει αναπόφευκτα τον Ιωνά, είναι οι αποκαλύψεις από την οικογένεια Κ. Παπακώστα πως όχι μόνο δεν έλαβε υπόψιν πιο αντικειμενικά και ομόφωνα ιατρικά συμβούλια, για την περίπτωση του Παπακώστα, αλλά με μια μικροπρέπεια που θα προκαλεί απορία στο μέλλον [αφού στο παρόν λογοκρίνεται η προέκτασή της από τα ΜΜΕ] επέμενε όλο το επιτελείο καταστολής [και τιμωρίας προφανώς του Παπακώστα ως αντιστασιακού και ταυτισμένου, στο τελευταίο μέρος της ζωής του με την αριστερά], δεν τον άφηναν ούτε καν να κάνει τον αναγκαίο ιατρικά περίαπτο στην αυλή. Ούτε καν να πάει στην εκκλησία το Πάσχα.

Η δικαιολογία γιατί δεν έκαναν μια στοιχειωδώς ανθρώπινη κίνηση – να σημειωθεί ότι παρά τις όποιες απόψεις και διαφωνίες μαζί του, ο Α. Θεμιστοκλέους, τότε βουλευτής του ΔΗΣΥ, είχε την ευθιξία, σαν δημόσιο άτομο, να ζητήσει [μπροστά στα ιατρικά δεδομένα] να δοθεί χάρη – παραπέμπει αναπόφευκτα στις υποτιθέμενες αντιδράσεις των ..συγγενών του Μαρί. Ουσιαστικά αυτό αφορά,  με βάση τα τεκμήρια δυο άτομα: την κ. Π. Χριστοφόρου, η οποία όταν τέθηκε θέμα να δοθεί χάρη για ιατρικούς λόγους, είπε το αμίμητο με τα «ξένα κόλλυφα», λες και η ίδια είχε δικαστική η εκτελεστική εξουσία. Αφού, όμως, είχε χρησιμοποιηθεί προεκλογικά και για τα όσα συγκάλυψε η υστερία για το Μαρί, θεωρούσε ότι είχε δικαίωμα να έχει γνώμη καθοριστική. Γιατί το έκανε – να πολεμήσει να απονεμηθεί χάρη σε ένα άρρωστο ηλικιωμένο που κινδύνευε η ζωή του; Όπως ομολόγησε και η ίδια, πάλι σε δημόσιες δηλώσεις μετά τον θάνατο του Παπακώστα, περίμενε να κάνει ..δήλωση… Και ο Παπακώστας δεν έκανε. Δεν υποτάχτηκε. Αυτό που μπορεί να πει κανείς για την κ. Χριστοφόρου είναι ότι πίστεψε αυτό το οποίο της υποβλήθηκε με τόσο πάθος – που δεν μπορούσε να δει τις συνέπειες. Και ούτε καν αντιλαμβανόταν τις συνέπειες της ομολογίας της ότι δεν δινόταν χάρη γιατί ο Παπακώστας αρνιόταν να υπογράψει κάποια δήλωση..

Αυτή η δήλωση είναι προφανώς αυτό που αναφέρει ο κ. Παπακώστας στη βιογραφία του – και ως άποψη μάλλον πήγαζε από το άλλο εμπλεκόμενο άτομο σε αυτήν την υπόθεση, τον κ. Νικόλα Ιωαννίδη, τον γιο του διοικητή που σκοτώθηκε στην έκρηξη. Ο κ. Παπακώστας καταγραφεί μια επίσκεψη του κ. Ιωαννίδη στην οποία ο επισκέπτης ήταν απροκάλυπτος – ζητούσε μαρτυρία εναντίον του Χριστόφια, χωρίς να ενδιαφέρεται αν ήταν ψέμα, αφού επέμενε, ενώ ο Παπακώστας του εξηγούσε τί θεωρούσε ο ίδιος ως τα αληθινά γεγονότα. Και, ο κ. Νικόλας Ιωαννίδης, μιλώντας με μια παράδοξη έπαρση, εξηγούσε ότι η καταδίκη του Παπακώστα προέκυψε γιατί δεν έκανε τέτοια δήλωση…. Μιλούσε λες και η δίκη ήταν προαποφασισμένη με βάση την περιγραφή του Παπακώστα. Το ότι η Πολιτεία επέτρεψε τέτοιες συμπεριφορές, είναι εκφραστικό του κλίματος της περιόδου 2011-15. Ο θάνατος του Παπακώστα έφτιαξε ένα τεράστιο καθρέφτη για το νομικό, πολιτικό και επικοινωνιακό κατεστημένο: πώς καταδικάστηκε ένας άνθρωπος για να μετατεθεί η ευθύνη από τους στρατιωτικούς –και τα «ανθρώπινα λάθη» τοπικών αξιωματικών, όπως η μη κήρυξη εκκένωσης] αλλά και για φτιαχτεί ένας επικοινωνιακός κουρνιαχτός πίσω από τον οποίο έγινε απόπειρα να κρυφτούν πολλά [ιδιαίτερα η ευθύνη των τραπεζών – όλοι κάνουν ότι ξεχνούν ότι εκείνο τον Ιούλιο αποφασίστηκε άτυπα το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων], και να φτιάξουν μερικοί καριέρες πάνω στη δαιμονοποίηση.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο θάνατος του Παπακώστα ήταν ένα είδος δολοφονίας γιατί υπήρχαν όλες οι προειδοποιήσεις και κάποιοι επέμεναν. Αν όμως οι 2 συγγενείς επέμεναν και λόγω συναισθηματισμού [ο κ. Ν. Ιωαννίδης μάλλον και λόγω ιδεολογικών απόψεων και πρόθεσης να κάνει πολιτική καριέρα], ο κ. Ιωνάς γιατί επέμενε σε τέτοιες μικρότητες, όπως τον μη περίπατο; Είναι δύσκολο να μην δει κανείς σε αυτό το κλίμα και ένα υποσυνείδητο αίσθημα εκδίκησης για ένα από τα σύμβολα της αντίστασης. Συνειδητά, ο Ιωνάς δεν ήθελε ακόμα ένα θάνατο [έχει ήδη αρκετούς η θητεία του] αλλά ταυτόχρονα φαίνεται ότι τον ικανοποιούσε να ταλαιπωρεί τον κ. Παπακώστα. Έβγαζε απωθημένα.

Βρήκε απέναντι του το ήθος που ο ίδιος έχει περίτρανα αποδείξει ότι δεν υποψιάζεται καν. Ο Παπακώστας ήξερε τί ήθελαν. Και προτίμησε να πεθάνει όρθιος, σαν μάγκας που ήταν μια ολόκληρη ζωή, παρά να ζήσει γονατιστός. Καθώς η εικόνα του Παπακώστα θα απλώνεται στο μέλλον για το εύρος του έργου/πράξης της, η εικόνα του Ιωνά θα συνοδεύει την αυτήν την διεύρυνση, σαν εκείνος που άφησε ένα άνθρωπο να πεθάνει για μικροπρεπείς λόγους – και ο άλλος έγινε σύμβολο μη υποταγής, και ο Ιωνάς του εκβιασμού που απέτυχε…

Από την εκμετάλλευση θανάτων ξεκίνησε το Μαρί, και ο καθρέφτης ενός θανάτου σε πλήρη αναμετάδοση, κλείνει την περίοδο του κατσιαρίσματος και ανοίγει σιγά σιγά την πόρτα για την αντικειμενική αλήθεια των τεκμηρίων..

Όμως, η περίπτωση ευνοιοκρατικής αντιμετώπισης του κ. Νεοκλέους έχει μια ευρύτερη νομική και επικοινωνιακή διάσταση. Νομικά, τεκμηριώθηκε για πρώτη φορά μια στημένη δίκη – στην υπόθεση Ρίκκου-Νεοκλέους .. Και αμέσως, άρχισαν διαδικασίες να πέσει στα μαλακά ακόμα και στον τομέα της τιμωρίας. Με δεδομένο ότι το κυπριακό νομικό σύστημα καμώνεται ότι δεν καταλαβαίνει ακόμα πως στήνονται οι δίκες [παρά την περίπτωση και καταδίκη Ρίκκου] η προσπάθεια να αλλάξει μορφή ακόμα και η ποινή, δείχνει ουσιαστικά την αδυναμία του νομικού και δικαστικού πλαισίου. Έχουμε ένα υπουργό που είπε ψέματα, που παραβίασε νόμους. Και δεν υπάρχει καμία διαδικασία πρακτικού ελέγχου και τιμωρίας.
Και εδώ ο ρόλος των ΜΜΕ είναι επίσης ενδιαφέρον. Είναι γεγονός ότι σχεδόν απρόθυμα δέχτηκαν τη διαδικασία διερεύνησης τότε του Ρίκκου – και μερικά ΜΜΕ [της δεξιάς] ακόμα στηρίζουν τον Ρίκκο, έστω και χωρίς ίχνος τεκμηρίων για αθωότητα. Τελικά, μερικοί [Φιλελεύθερος, ΔΙΑΣ] αναγκάστηκαν να πάρουν θέση μετά την παρέμβαση του Κ. Κληρίδη. Αλλά σήμερα μπροστά στις αντιφάσεις και τις παρατυπίες Ιωνά, ρίχνουν εμφανώς το θέμα στα μαλακά. Μάλιστα, το Σίγμα σε μια φάση αφαίρεσε και την ανοιχτή επιστολή της οικογένειας Παπακώστα. Και αποφεύγουν το θέμα Νεοκλέους – και εδώ ο ρόλος των κεφαλαίων του δικηγορικού γραφείου ίσως να είναι και ένας παράγοντας.

Και μετά βέβαια είναι και το γεγονός ότι ο Ιωνάς θεωρείται της πτέρυγας με άκρες στην αρχιεπισκοπή. Η συμπεριφορά του Ζ. Κουλία στη Βουλή για το θέμα, ήταν απολαυστικά αποκαλυπτική των αντιφάσεων, που τόσο προσεκτικά λογοκρίνουν τα ΜΜΕ.. Ο κ. Κουλίας στην προσπάθεια των χρόνων 2009-10 να καλλιεργήσουν ρατσιστική υστερία [χρησιμοποιώντας του πολιτικούς πρόσφυγες ως δόλωμα/αντικείμενο δαιμονοποίησης – και καθοδόν προσπάθησαν και να τους ρίξουν και την ευθύνη της οικονομικής κρίσης] ανέμιζε από τις τηλεοράσεις παραπλανητικά τσεκ με επιδόματα μιας οικογένειας για ένα χρονικό διάστημα, για να μερικές χιλιάδες. Τώρα, όμως, όταν ήρθε στη βουλή θέμα για έξοδα του κράτους ύψους 270,000, έγινε χουβαρντάς: βρήκε τα έξοδα δικαιολογημένα.

Ο κ. Κουλίας ήταν ο βουλευτής, ο οποίος αφού εκλέγηκε με το συγκυβερνών ΔΗΚΟ το 2011, μόλις εκλέγηκε ουσιαστικά αποσύρθηκε από την κυβερνητική πλειοψηφία, για να την κάνει μειοψηφία – εξυπηρετώντας και τη γραμμή και τα συμφέροντα του αρχιεπισκόπου. Άλλωστε έκανε και εκστρατείες με το άλλο project του αρχιεπισκόπου – τα «καλά παιδιά» της ακροδεξιάς. Και εμφανώς τότε, το 2011, ο κ. Κουλίας, φάνηκε να επιβεβαιώνει τις προειδοποιήσεις του αρχιεπισκόπου «ύστερα φέρνει ο φούρνος την πυρά», είχε πει μετά τις εκλογές τον Μάιο του 2011... Οπότε φαίνεται ότι και σήμερα ο κ. Κουλίας μάλλον στηρίζει τον εκλεκτό του κεφαλαίου και του δικτύου με το οποίο έχει στενή σχέση…
Αναδημοσιεύουμε πιο κάτω δυο τεκμήρια του διαλόγου που αναπτύχθηκε. Αναφορά στην έκθεση του Γενικού Ελεγκτή, και την τεκμηριωμένη απάντηση της οικογένειας Παπακώστα, η οποία ετοιμάζεται να κινήσει αγωγή για τον θάνατό του.

Ελπίζουμε να φτάσει η υπόθεση και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο – διότι βλέποντας την όλη νομική κατάσταση, η υπόθεση του θανάτου του Παπακώστα είναι ένα πρόβλημα που αγγίζει και την δειλία του δικαστικού συστήματος που υπέκυψε στους εκβιασμούς των πρωτοσέλιδων. Τα τεκμήρια, βέβαια, είναι ξεκάθαρα: αυτά που επικαλείται ο Ιωνάς, δεν εφαρμοστήκαν στην περίπτωση Παπακώστα. Και εκτός από ευνοιοκρατία [όσον αφορά τις παρατυπίες] αφορά και στην ευθύνη για ένα θάνατο για τον οποίο ο αρμόδιος είχε ξεκάθαρη και πληροφόρηση και γνώση με βάση τα τεκμήρια.

Αποκαλύπτωντας ότι ο «βασιλιάς είναι γυμνός»: η ευνοιοκρατία στην υπόθεση Νεοκλέους και η αδυναμία των θεσμών να ελέγξουν, έστω στοιχειοδώς, τις εμφανείς παρανομίες/ παρατυπίες

Η απόφαση για μεταφορά του κατάδικου Παναγιώτη Νεοκλέους στο Μέλαθρο Αγωνιστών ΕΟΚΑ στην Παλώδια «ήταν παράνομη και συνιστά πράξη που οδηγεί σε διασπάθιση δημοσίου χρήματος και ως εκ τούτου αντιστρατεύεται τις αρχές της χρηστής χρηματοοικονομικής διαχείρισης».

Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει ο Γενικός Ελεγκτής, Οδυσσέας Μιχαηλίδης, στην εμπιστευτική έκθεση του για το ζήτημα.

Ο κ. Μιχαηλίδης εκφράζει την άποψη ότι «η Διευθύντρια Φυλακών, ως έχουσα κατά νόμο την αποκλειστική ευθύνη, θα πρέπει να επανεξετάσει άμεσα το θέμα λαμβάνοντας υπόψη τις γνωματεύσεις του Γενικού Εισαγγελέα και να λάβει μέτρα προς συμμόρφωση με τη νομιμότητα και προς προστασία του δημοσίου συμφέροντος».

Ο Γενικός Ελεγκτής σημειώνει στην έκθεση του ότι «για ακόμη μια φορά ελεγχόμενες οντότητες ή και πολίτες που έχουν ευνοηθεί από αποφάσεις των οντοτήτων αυτών επιχειρούν να εμποδίσουν τον έλεγχο από την Υπηρεσία μας επικαλούμενοι δήθεν μη αρμοδιότητα μας και δήθεν μη δικαίωμα μας σε πρόσβαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα».
«Είναι μάλιστα αξιοσημείωτο», επισημαίνει, « ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση ούτε οι δικηγόροι του κατάδικου, ούτε και το Υπουργείο Υγείας δεν φαίνεται να είχαν οποιοδήποτε πρόβλημα να αποστέλλουν ευαίσθητα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα στον αναρμόδιο για το θέμα Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, ‘θυμήθηκαν’ όμως το θέμα αυτό όταν η Υπηρεσία μας εκδήλωσε πρόθεση για διενέργεια του σχετικού ελέγχου».


«Όπως πληροφορείται το ΚΥΠΕ, η έκθεση του Γενικού Ελεγκτή θα δοθεί αύριο στη δημοσιότητα, αφού πρώτα διαμορφωθεί με τέτοιο τρόπο που να διασφαλίζεται η προστασία των ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων.
Την έκθεση συζήτησε σήμερα η κοινοβουλευτική επιτροπή Ελέγχου σε κεκλεισμένων των θυρών συνεδρία της που κράτησε επτά περίπου ώρες και η οποία διεξήχθη σε ιδιαίτερα έντονο κλίμα.»

Η τεκμηριωμένη απάντηση της οικογένειας Παπακώστα[2]
"Προσωπικά, για μένα τα θέματα που σχετίζονται με ασθένειες κρατουμένων προσώπων, από την πρώτη στιγμή βρίσκονται πολύ ψηλά και θεωρώ ότι για όλες αυτές τις περιπτώσεις θα πρέπει να ακολουθούμε την ίδια πρακτική που ακολουθείται για κάθε φυσικό πρόσωπο το οποίο είναι ασθενής, ότι θα πρέπει να έχει τα ίδια δικαιώματα με οποιονδήποτε, ότι για τις εξειδικευμένες περιπτώσεις πρέπει να απαιτείται η σύγκλιση ιατροσυμβουλίου ώστε να διασφαλίζεται κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο από την ανώτερη ιατρική αυθεντία που υπάρχει στον τόπο μας, η καλύτερη παρεχόμενη θεραπεία, ιατρική φροντίδα και προστασία".  Ι. Νικολάου
Απάντηση στις πρόσφατες αναφορές του Υπουργού Δικαιοσύνης Ιωνά Νικολάου ενώπιον της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ελέγχου, σχετικά με το ότι δεν είχε τις εκθέσεις του ιατροσυμβουλίου για την κατάσταση της υγείας του εκλιπόντος Πρώην Υπουργού Άμυνας, δίνει η οικογένεια του Κώστα Παπακώστα.

Ακολουθεί αυτούσια η ανακοίνωση της οικογένειας του Κώστα Παπακώστα
 
1. Ο Υπουργός Δικαιοσύνης ανέφερε στην Επιτροπή Ελέγχου της Βουλής των Αντιπροσώπων την 01/06/2017 και στις 29/09/2017 ότι δεν είχε ενώπιον του ιατρικές Εκθέσεις των Ιατροσυμβουλίων αναφορικά  με την κατάσταση της υγείας του μ. Κώστα Παπακώστα. Ανέφερε επίσης ότι ουδέποτε τέθηκαν ενώπιον του οποιεσδήποτε Εκθέσεις Ιατροσυμβουλίων που να περιγράφουν την κρίσιμη κατάσταση της υγείας του εκλιπόντος και να ζητούν την άδεια από το Υπουργείο του ή τη διεύθυνση του Τμήματος Φυλακών να αυλίζεται (περπατά) ο πρώην Υπουργός στην πίσω αυλή του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας («ΓΝΛ»)  για μια ώρα πρωί και απόγευμα. Αργότερα, σε ραδιοφωνική εκπομπή στο Πρωινό Δρομολόγιο στις 30/06/2017 ανέφερε ότι τέθηκε σε μία περίπτωση ενώπιον του η έκθεση του ιατροσυμβουλίου τον Απρίλιο του 2015 και έδωσε οδηγίες στην διεύθυνση των Φυλακών να το διευθετήσουν.  

2. Οι πιο πάνω αναφορές του ΥΔΔΤ δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα αφού ο κ. Νικολάου ήταν πλήρως ενήμερος για τη σοβαρή κατάσταση της υγείας του μ. Κώστα Παπακώστα, την επιδεινούμενη πορεία της , αλλά και τα αιτήματα/συστάσεις που υπήρχαν από το Ιατροσυμβούλιο.
3. Σχετικά με το ζήτημα της γνώσης του κ. Νικολάου επισυνάπτουμε επιστολή της Αναπληρώτριας Διευθύντριας του Τμήματος Φυλακών («ΑΔ») ημερομηνίας 09/01/2015 (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α). Σημειώνεται ότι στην επιστολή αναγράφεται εκ λάθους η ημερομηνία σύνταξης ως 09/01/2014. Η εν λόγω επιστολή είναι απάντηση σε επιστολή του δικηγόρου του μ. Κώστα Παπακώστα, κ. Ευστάθιου Ευσταθίου 07/11/2014 (στην επιστολή της Αναπληρώτριας αναφέρεται εκ λάθους σε ημερομηνία 07/11/2013).

Στην επιστολή της,  η ΑΔ αναφέρει ότι είχε εξεταστεί το αίτημα του μ. Κώστα Παπακώστα κατόπιν ιατρικής γνωμάτευσης 05/11/2014 ότι πρέπει να του δοθεί άδεια να περπατά στα περίβολο του ΓΝΛ μία ώρα το πρωί και μία ώρα το απόγευμα και δεν μπορούσε να γίνει δεκτό για λόγους ασφαλείας! Η ΑΔ πρόσθετε ότι δικαίωμα αυλισμού θα μπορούσε να ασκηθεί στον ανοικτό χώρο στις Κεντρικές Φυλακές. Αυτή η επιστολή είχε κοινοποιηθεί από την ΑΔ στον κ. Ιωνά Νικολάου.

4. Επιπλέον στις 23/12/2014 ο δικηγόρος του μ. Κώστα Παπακώστα κ. Ευστάθιος Ευσταθίου επανήλθε με νέα επιστολή του (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Β) στο Πρόεδρο της Δημοκρατίας , το Γενικό Εισαγγελέα ,  τον Βοηθό Γενικού Εισαγγελέα με κοινοποίηση στον κ. Ιωνά Νικολάου και την ΑΔ του Τμήματος Φυλακών. Σε αυτήν ο κ. Ευσταθίου προειδοποιεί για το κίνδυνους που υπάρχουν για την ζωή του πρώην Υπουργού και επισυνάπτει εκ νέου την Έκθεση του Ιατροσυμβουλίου 16/12/2014, το αίτημα του για αυλισμό 07/11/2014 και την αίτηση αίτηση αποφυλάκισης 11/12/2013. Σημειώνουμε ότι η Έκθεση του Ιατροσυμβουλίου 16/12/2014 υιοθετεί την Έκθεση του Ιατροσυμβουλίου 27/11/2013. Στην Έκθεση 27/11/2013 οι ιατροί προειδοποιούσαν ότι: «οποιαδήποτε σωματική ή ψυχική ένσταση δυνατόν να δημιουργήσει καταστάσεις που θα θέσουν σε σοβαρό κίνδυνο την υγεία και τη  ζωή» του μ. Κώστα Παπακώστα ενώ προειδοποιούσαν ότι το «δυσρύθμιστο της αρτηριακής πίεσης, ... μπορεί να οδηγήσει σε δυσμενείς επιπλοκές λόγω περαιτέρω διαχωρισμού ή/και ρήξη της αορτής.»

5. Κατά συνέπεια με βάση τα πιο πάνω ο κ. Ιωνάς Νικολάου είχε πλήρη γνώση της σοβαρότητας της υγείας του πρώην Υπουργού αλλά και των αιτημάτων των ιατρών:
5.1. Από τις 23/12/2014 που του κοινοποιήθηκε η επιστολή του κ. Ευσταθίου με συνημμένες τις Εκθέσεις των Ιατροσυμβουλίων και/ή  
5.2. Από τις 09/01/2015 που του κοινοποιήθηκε η επιστολή απάντηση της ΑΔ για το αίτημα αυλισμού.
6. Σημειώνουμε ότι το αίτημα αυλισμού ικανοποιήθηκε τελικά τον Απρίλιο του 2015 (μετά από 4 μήνες!) κατά το ήμισυ, δηλαδή για μισή ώρα το πρωί και μισή ώρα το απόγευμα (αντί μίας ώρας αντίστοιχα όπως ήταν η ιατρική γνωμάτευση)  μετά από νέα επιστολή του κ. Ευσταθίου 09/04/2015 στην ΑΔ και κοινοποίηση στο κ. Ιωνά Νικολάου.

7. Η πιο πάνω περιγραφείσα συμπεριφορά του κ. Ιωνά Νικολάου σε ότι αφορά τη μεταχείριση των αιτημάτων του μ. Κώστα Παπακώστα για τα σοβαρότητα ζητήματα υγείας που αντιμετώπιζε,  αναπόφευκτα συγκρίνεται από την οικογένεια του αποβιώσαντα αλλά και την κοινή γνώμη, με την συμπεριφορά, ταχύτητα και ευαισθησία που ο ΥΔΔΤ επέδειξε στην περίπτωση του κ. Νεοκλέους.  

8. Εκείνο βέβαια που εξοργίζει την οικογένεια είναι ο ισχυρισμός του κ. Ιωνά Νικολάου ότι δεν γνώριζε για την σοβαρότητα της υγείας του μ. Κώστα Παπακώστα με σαφή υπαινιγμό ότι εάν γνώριζε θα ανταποκρινόταν θετικά στις ιατρικές συστάσεις.  

9. Όπως καταδείξαμε πιο πάνω αυτή η θέση του ΥΔΔΤ δεν βρίσκει έρεισμα στα πραγματικά γεγονότα.  

10. Ελπίζουμε αυτή τη φορά ο κ. Ιωνάς Νικολάου να μην δικαιολογήσει την απραξία του με την αιτιολογία ότι δεν διαβάζει τις επιστολές που του αποστέλλονται από την ΑΔ του Τμήματος Φυλακών. 
 
Τέλος, η οικογένεια του μ. Κώστα Παπακώστα επιφυλάσσει το δικαίωμα της να επανέλθει επί του θέματος εάν αυτό κριθεί σκόπιμο.








[1] Όπως αποκάλυψε σε ανάρτησή του ο Χ. Πουτζιουρής «ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΔΙΑΠΡΑΤΤΟΝΤΑΙ ΠΟΙΝΙΚΑ ΑΔΙΚΗΜΑΤΑ ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ ΓΙΑ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΥΠΟΥΡΓΟ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ. ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΟΤΙ Ο ΙΔΙΩΤΗΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΣΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΒΑΣΙΣΤΗΚΕ ΤΟ ΙΑΤΡΟΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΝΑ ΠΑΡΑΠΈΜΨΕΙ ΤΟΝ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ ΣΕ ΣΟΥΙΤΑ ΣΤΟ ΜΕΛΑΘΡΟΝ ΗΤΑΝ ΑΝΕΙΔΙΚΕΥΤΟΣ.»

[2] Οι δηλωσεις του Ιωνά στην Βουλή